Uitslagen van de clubcompetitie:
De kalender:
Uitslagen van de clubcompetitie:
De kalender:
Achtste ronde Nationale Interclubs, Roeselare op bezoek in het hol van de leeuw, op visite dus bij de Meense Leieschakers. Menen pas opgestart enkele jaren terug heeft de nobele ambitie om een topclub te worden. Vorig jaar werden ze probleemloos kampioen bij hun debuut in vijfde en stap 2 van hun stappenplan naar de top wordt dit seizoen zo goed als zeker succesvol afgerond. Op drie speeldagen van het einde staan ze 4 matchpunten en 8 bordpunten voor op jawel Roeselare. Roeselare kon afgelopen zondag geen vuist maken tegen het Meense geweld, maar slaagde er toch in om de eer passend te redden en dat was pas de derde individuele nederlaag die Menen dit jaar moest slikken. Wie de Roeselaarse held was lees je hieronder...
Bernard ons derde bord kreeg Quinten Ramacker (zoon van voorzitter Nico?) als tegenstander. Ramacker Junior bleek uitermate goed voorbereid en speelde de opening met zijn ogen dicht. Burny had zijn ogen open, maar kon niet op tegen het Meense geweld. Bij de analyse achteraf had hij volgens zijn overbuur al h6 moeten spelen op de vijfde zet (!) en ging het van daar af langzaamaan richting uitgang. Een vijandelijke loper op het nu niet bewaakte veld g5 speelde onze Torrewachter de ganse partij parten. Tijdens de partij had Burny er nochtans een goed oog in en na de witte lange rokade trok hij ten (konings) aanval op de damevleugel. De 'vijand' was echter klaarwakker en pakte uit met een beslissend stukoffer op g6. De Roeselaarse koning zat vast in het midden en kreeg het hard te verduren. Er werd afgeruild naar een eindspel waarin de Meense man twee pionnen extra had... en dan weet je het wel. Gelukkig voor Bernard ging alles door op de prachtlocatie café René en was er in de buurt een carnavalstoet... Fabio op bord twee kwam met een gelijke stelling uit de opening. Het hoge ELO-verschil zorgde er voor dat hij meer tijd moest spenderen aan zijn middenspel en daar werd zijn stelling niet beter van. De Meense zwartspeler, ook echt waar maar een mens, miste zijn kans om de match in zijn voordeel te doen kantelen. Fabio kwam in de eindfase van het spel nog gelijk met twee torens en een licht stuk voor beide spelers. Helaas pindakaas gaat hij enkele zetten later in de fout en verliest hij een stuk...en dan weet je het wel. Warre, onze vierde bordspeler kreeg weer eens Siciliaans op zijn 'teljoor'. Het werd een variantje dat niet in zijn repertoire voorkwam en dan moet je improviseren en er het beste van proberen te maken. Dat deed onze Torrewachter die met een pionoffer en loperruil de vijandelijke rokade onmogelijk maakte. Met zijn koning in het midden was Warre nog verre van binnen. Nog een pionoffer? De stelling draaide nu volledig de kant van onze Torrewachter op. Na een late rokade met nu veilige monarch, trok Warre in de aanval en dat had al snel doorslaggevend resultaat met een volledig gevangen Meense koning en dreigend mat... en dan weet je het wel. Warre had zowaar de spanning terug in de match gebracht. Martijn die de laatste rondes al meermaals de meubelen voor Roeselare had gered, mocht weer eens 'keihard' aan de bak om alsnog een remise uit de brand te slepen. Spoiler: Dit keer lukte het niet. De Menenaar had (strategisch?) een onorthodoxe opening op de mat gelegd. Martijn overleefde en kwam nog behoorlijk uit de opening, in het middenspel stormde de Leieschaker naar voor en onze man onderschatte de vijandelijke pionnenmeerderheid van vier versus twee. Martijn slaagde er maar niet in om tegenspel te ontwikkelen en voor hij er erg in had kreeg hij ondekbaar mat om zijn oren...en dan weet je het wel.
De Meester is zo vrijpostig geweest om de winstpartij van Warre tegen de voorzitter van Menen op YouTube te zetten. Voorzitters onder elkaar mogen elkaar wel eens wat jennen, Nico zal het hem niet kwalijk nemen mag ik hopen 😉 ? Warre was door enkele ongelukkige keuzes in de opening erg slecht komen te staan, maar na een gedurfd schijn-pionoffer en een onnauwkeurigheid van zwart keerden de kansen helemaal. Uit het niets was zwarts stelling plots quasi onverdedigbaar geworden. Koelbloedig gespeeld en dito afgewerkt van Warre, maar niet zonder de nodige meeval. Veel plezier met Video 121: Warre Avereyn - Nico Ramacker.
Nog dit om te eindigen: Volgende week zaterdag rolt de nieuwe Torrewachter vers van de pers het lokaal binnen. Zorg dat u op tijd bent om een exemplaar te bemachtigen. Ze zullen later (misschien) veel geld opbrengen... 😁.
Uitslagen van de clubcompetitie:
De kalender:
Jan Timman, de ooit blonde (nu grijze) god van het Nederlandse schaak is niet meer. Na een lange slepende ziekte vertrok de 74-jarige grootmeester vorige week richting eeuwige schaakjachtvelden. Hij zal er ongetwijfeld een potje schaken met Fischer en Botwinnik, twee wereldtoppers waar hij een immense bewondering voor had en die een grote invloed hebben uitgeoefend op zijn toch wel glansrijke carrière.
Jan werd geboren in de Nederlandse hoofdstad Amsterdam op 14 december 1951. Hij was de derde uit een gezin van vier. Zijn ouders Anna en Reinier waren beide wiskundigen, knappe bollen dus die hun genen hebben doorgegeven aan Jan. Het was de bedoeling dat ook hij het pad van de wiskunde zou inslaan, maar dat koninklijke spel genaamd schaken bracht hem naar andere paden. Jan had het 'spelletje' geleerd op zijn achtste van zijn vader, hij vond het leuk maar was aanvankelijk meer fan van Monopoly. Wij schaakliefhebbers mogen zijn oudere broer Ton dankbaar zijn, hij was het immers die het grote schaaktalent in Jan zag en ook zijn eerste schaakleraar werd. Hij kon hem overtuigen om lid te worden van de plaatselijke schaakclub en de trein was vertrokken. Op zijn twaalfde behaalde hij al remise in een simultaan tegen een andere Nederlandse wereldtopper Max Euwe. Hij groeide pijlsnel naar een hoog niveau en werd op zijn negentiende Internationaal Meester. De grootmeestertitel veroverde hij op de leeftijd van 23 jaar. In zijn bloeiende schaakcarrière die enkele decennia omspande werd hij maar liefst negen keer kampioen van Nederland. Hij bereikte de absolute (bijna) wereldtop in de jaren tachtig tot 1993. Hij stond ooit tweede op de wereldranking na Karpov en toen ook Kasparov op het wereldtoneel verscheen parkeerde hij op de derde plaats en werd 'The Best of the West' genoemd, ook 'The Best of the rest' is hier zeker toepasselijk. Jan Timman won tal van Internationale hoog aangeschreven tornooien zoals Hastings (1973-1974), Wijk aan Zee (1981 & 1985) en Linares (1988). Hij was ook een vaste kandidaat in de (euh) Kandidatentornooien... Timman bereikte zelfs de finale in 1990 maar verloor van Karpov en ook in 1993 toen ging hij ten onder tegen Short.
Naast zijn 'geschaak' was Jan Timman ook een zéér getalenteerd schrijver van schaakartikels en schaakboeken. Gesmaakt werden zijn verhalen in het magazine New in Chess en ook zijn boeken (Timmans Titans 2016 en The Art of Attacking Chess 2006) werden lovend ontvangen.
Jan Timman zullen we blijvend herinneren omwille van zijn fantasierijk en aanvallend schaakspel, maar ook als mens was hij een topper. Zeker geen verwaande kwast en steeds bereid om een partij te analyseren tegen minder getalenteerde schaakvrienden. Jan het ga je goed hierboven...
*Tot slot nog deze mededeling van de West-Vlaamse Liga die een cursus Wedstrijdleider C organiseert gedurende 4 zaterdagvoormiddagen in de Brugse schaakclub. Leraar van dienst is Geert Bailleul. Onze voorzitter Steven heeft interesse en er zullen ongetwijfeld nog kandidaten zijn in Roeselare en wijde omgeving. Meer info vind je hier terug.
*Er bestaan ook vergevorderde plannen om in Roeselare een basiscursus schaaktrainer te geven op vrijdagavond (5 sessies van 3 uur met nadien examen en een officieel diploma). Lesgever is niemand minder dan Tom Piceu. Meer info kun je bekomen via Steven of stuur een mail naar de Torrewachters. Ook niet-Torrewachters zijn dus meer dan welkom.
De kalender:
De kalender:
Uitslagen van de clubcompetitie:
De kalender:
Meester Steven keek deze week met meer dan gewone belangstelling naar een partij uit onze derde klasse, meer bepaald tussen onze ervaren rot Diederik en de op één na jongste Arthur. Eerstgenoemde bouwde rustig zijn stelling op, wat te rustig volgens de Meester en ook zijn pionnenconfiguratie kon een stuk beter. Arthur voelde de positie juist aan en speelde strategisch het juiste plan, maar was iets te onnauwkeurig in de uitvoering om een snelle beslissing te forceren. Toen Arthur een kwaliteit weg blunderde, kantelde het spelbeeld en kon Diederik het klinisch afmaken. Veel plezier met Video 119: Diederik Wydooghe - Arthur Meganck.
Uitslagen van de clubcompetitie:
De kalender:
Meester Steven Keirse koos deze week voor een partij uit de interclubconfrontatie Tielt-Roeselare. Steven was vooral lovend voor de Tieltspeler die hij overlaadde met complimenten omdat hij koos voor een erg kansrijk kwaliteitsoffer tegen eerste bordspeler Martijn die een slordige 200 ELO-punten hoger stond gekwoteerd. De Tieltse Thomas bezat een gezonde portie lef en maakte het Martijn moeilijk. Puur als schaakliefhebber gunde onze Meester zelfs Thomas de zege, maar zijn clubhart koos uiteraard voor Martijn die net iets scherper was in de tactische complicaties. Veel plezier met Video 118: Thomas Debaere - Martijn Maddens.
Uitslagen van de clubcompetitie:
De kalender: