maandag 2 juni 2014

Eindstand Lentetornooi 2014



Het Brugse Lentetornooi, een leuke afsluiter na een lang schaakseizoen, zit er opnieuw op. Zeven ronden lang gaven een vijftigtal 'gladiatoren' van jetje in de schaakarena, onder het kundig en alziende oog van Keizer Ivan (Vandepitte). Het deelnemersveld toonde dit jaar een duidelijke verbreding van het middenveld, de top was dit jaar wat smaller, vandaar wellicht het verrassende podium met uitzondering van de eerste plaats, die weer eens naar Tom Piceu ging. Alles wat Tommeke aanraakt (in West-Vlaanderen) verandert precies in goud? Waar gaat hij nu weer zijn gewonnen Porsche zetten in z'n ondertussen veel te klein geworden garage? Proficiat Tom! Het zilver is voor Harald Larsen, die een puik tornooi speelde en hiermee bewijst dat op goede schaakprestaties geen leeftijd staat. Dit brengt ons dan weer naadloos bij het andere uiterste; de jonge Sander Rogiers speelde het schaakevenement van zijn leven en eindigt op de derde plaats.
Ook Roeselare stuurde een delegatie 'schoon volk' richting Brugge en we mogen fier zijn op onze Rodenbachzonen: Bert Feys viel net naast het ereschavot met een vierde plaats. Michiel deed weer menig hoofd in zijn richting draaien met prima schaak en een zevende plaats. Twee spelers in de top tien, niet slecht... Het konden er drie geweest zijn als Peter, in zijn confrontatie met Francky Goossens het Noorden niet was kwijtgeraakt. In hun match was Francky in zware tijdsdruk gekomen en moest hij wel blitzen en Peter... die deed natuurlijk mee. Wellicht menselijk, maar fataal met een te vermijden nederlaag tot gevolg. Peter strandt hiermee op stek twintig, enkele plaatsen na Fabio, die kan terugkijken op een bevredigende tornooiuitslag. Francky Deketelaere was naar eigen zeggen niet zo tevreden over zijn prestatie. Het kan natuurlijk niet altijd koekenbak zijn. Francky vinden we terug op de drieëndertigste plaats. Stijn Herreman, tenslotte, deed het verre van onaardig in zijn eerste deelname met zijn twee overwinningen. Stijn was opgetogen over de sfeer en heeft nu al de (nog niet verschenen) speeldata van het volgende Lentetornooi met rode stift omcirceld.
Wie nog eens alle uitslagen, verslagen en de eindstand wenst te bekijken kan deze link volgen:
Eindverslag Lentetornooi 2014

Rest mij nog één ding: vrijdag aanstaande (06/06/2014) vanaf 20h00 is er de prijsuitreiking van het 33ste Lentetornooi, dat feestelijk wordt afgesloten met een aardbeienblitz. Ook wie niet deelnam aan het voorbije tornooi is welkom voor de kleine bijdrage van zeven euro. Niet twijfelen, doen !!!

zondag 18 mei 2014

Uitbollen


Het eerste lentezonnetje piepte door de ramen van het schaaklokaal. Didier en Louis schonken er nauwelijks aandacht aan, want ze waren druk bezig met hun inhaalpartij in eerste.
Het werd een matchke met wisselende kansen, het verslag werd nadien in het Frans door Louis gebracht. Mijn bescheiden kennis van de tweede landstaal kon  het volgende noteren: Didier stond beter na de opening, ten gevolge van een penning kwamen de bordjes terug in evenwicht en werd na een toch wel lange strijd de vredespijp gerookt. Louis heeft nu genoeg aan een remise in zijn laatste partij tegen Thijs om derde te worden.
In tweede had Marc Van Ghysel geen moeite met Dany Vanhamme. Voor Dany was het de match teveel, hij was er niet echt bij met zijn gedachten en had algauw een pion en een loper minder dan zijn rivaal. Het werd dan ook een kort onderonsje, deze laatste partij in tweede. Het schaakseizoen heeft hiermee zowat al zijn geheimen prijsgegeven, resten er enkel nog twee inhaalpartijen in eerste.
Ondergetekende neemt dan ook welverdiend 'blogverlof'. Sporadisch zullen er in de zomer wel nog wat artikels verschijnen over de op handen zijnde zomeractiviteiten. Daar horen jullie binnenkort meer over.
Ook na de competitie kan iedereen die goesting heeft in een potje schaak terecht in het lokaal, je vindt er altijd wel een tegenstander...

zondag 11 mei 2014

End of season

                                                                                                     End of season...

Het was geen weer om een hond door te jagen. Schaken dan maar? Jawel, met vijf partijen die er eigenlijk niet meer toe deden. Vijf 'battles' voor de eer en om de positie in het klassement te verbeteren. Er werd behoorlijk stevig geknokt, vooral in eerste waar 'the best of Deerlijk' werd uitgevochten. Herman versus Pauwel was een vechtremise, waar Herman het laken naar zich toe leek te trekken omwille van zijn materiële voorsprong. Pauwel zou Pauwel niet zijn moest hij via een offer voor wat vuurwerk in de stelling zorgen. Hoe het allemaal precies verlopen is, weet ik niet meer want ondergetekende vierde beneden het einde van het seizoen... Remise dus en dat was ook de uitslag tussen Francky en Thijs. Ook hier een dominerende aanvallende speler, die het net niet kon afmaken. Francky leek achteraf wat ontgoocheld, Thijs zag er gelukkiger uit, want hij komt weg van de laatste plaats ten nadele van Kris Muylle.
In tweede mocht Peter tegen Marc Van Ghysel bewijzen dat zijn rush naar boven er niet toevallig was gekomen. Na de opening kwam eerstgenoemde een pion voor, Marc kreeg wat tegenspel, maar zijn rivaal verdedigde accuraat. Marc besloot dan maar om een pionnenstorm te lanceren op Peters stelling. Moedig... nadelig was dan weer dat er 'gaten' ontstonden, waar Peter Degrieck van profiteerde met een penning op Marcs toren, gevolgd door een pionmars die Marc uiteindelijk een loper ging kosten. Marc liet het zover niet komen en gaf ruiterlijk op. Het duel tussen Tom en Belgacem werd op het scherpst van de snee gespeeld met als inzet een top drie-plaats. Tom die op avontuur was getrokken met zijn dame, liet zich verrassen en moest Hare Koninklijke Hoogheid ruilen voor een paard. Daarmee leek zijn lot bezegeld, maar dan gaf Belgacem zijn toren weg en kreeg Tom weer hoop. Ijdele hoop zou blijken, want Belgacem was de betere in het eindspel en duikt hiermee de top drie binnen, net achter Peter die hem voorafgaat met de scheidingspunten. In de laatste partij van deze namiddag walste Guido over Pieter 'Pat' Menu, die zijn inmiddels gekende patspelletje speelde. Guido speelde rustig en liet zich niet verrassen. Pieter zal in het volgende seizoen een andere tactiek moeten toepassen...
Tot slot nog dit:
Primo: de site werd door webmaster Thijs in een fris lentekleedje gestopt en is wat overzichtelijker geworden. Wie met de browser Explorer werkt, kan nog de oude site te zien krijgen. De oplossing hiervoor is vernieuwen (rechtermuisknop) of de functietoets F5. Wie er niet uitgeraakt moet maar een mailtje sturen.
Secundo: Volgende week zaterdag verschijnt de laatste Torrewachter van het seizoen. Mis deze extra dikke zomereditie niet!

zondag 4 mei 2014

Michiel in extremis kampioen van Roeselare

Roken brengt de partij ernstige schade toe...

De competitie zit er nagenoeg op en dat was te merken aan het aantal betwiste partijen. Het waren er slechts vier, maar het werd een historische dag. De speeldag stond immers bol van de emotie, verrassende uitslagen en de adrenaline droop bij momenten van de lokaalmuren.
Ben De Cat moest winnen tegen Simon Missinne na zijn slippertje tegen Bernard van vorige week. Zowat niemand geloofde dat Simon Ben van zijn eerste Roeselaarse titel kon houden, maar Simon speelde beheerst en had geen last van zenuwen. Toen hij in de opening een pion was voorgekomen en dat kleine voordeel kon omzetten in winst, vielen alle monden open van verbazing. Ben had niet echt geblunderd, maar de druk werd hem wellicht teveel of waren het zijn sigaartjes (zie foto) die voor aderverkalking hebben gezorgd?  Simon daarentegen kende een superdag en zorgt ervoor dat Michiel Bleys zijn eerste Roeselaarse titel op zak mocht steken. Michiel haalt hiermee zijn derde prijs op rij binnen in Roeselare na achtereenvolgens de hoofdvogel in derde en tweede te hebben geschoten. Een unicum in de geschiedenis van de club. Een dikke proficiat namens bestuur en leden is hier dan ook op zijn plaats. De andere partij in eerste, die tussen Thijs en Kris, had misschien zoveel belang niet, maar kende toch een onverhoopte winnaar in de persoon van Thijs. Beide kompanen waren het eindspel ingedoken met een nest pionnen en de zware stukken nog op het speelveld. Thijs was met dame en toren de stelling van Kris Muylle binnengedrongen en dreigde mat in één. Kris leek te ontsnappen door schaak te geven en ook mat te dreigen, maar de kersverse papa kroop door de mazen van het matnet en klaarde de klus. In zijn eerste jaartje eerste klasse heeft Thijs duidelijk bewezen, dat hij geen doetje is!
De titelstrijd in tweede kende een gelijkaardig scenario als die in eredivisie. Ook hier éen leider, die al zijn partijen had gespeeld en nagelbijtend moest toekijken hoe zijn enige overgebleven concurrent zijn inhaalpartijen afwerkte. Marc Van Gysel moest voorbij de dit jaar goed presterende Belgacem maar hij faalde na een blunder: Een geslagen toren mocht niet teruggenomen worden of hij ging mat op de laatste rij. Marc gaf onmiddellijk op en feliciteerde de aanwezige en nu zekere kampioen in tweede Brent Buysse. Een nobel gebaar dat ook wij gaan volgen. Proficiat Brent! In zijn allereerste schaakjaar wordt de jeugdige Brent meteen de beste in tweede. Beste lezers, geloof me vrij de toekomst van het Roeselaarse schaak ziet er niet slecht uit. In de vierde en laatste match van deze namiddag namen Guido en Peter het tegen elkaar op. Peter heeft nog altijd zicht op een top drie plaats en hij was dan ook, alhoewel lichtjes grieperig, supergemotiveerd voor de clash met Guido Vancoillie. Maar ook laatstgenoemde droomde van de zege en dat was te merken: Guido speelde aanvallender dan dat we van hem gewoon zijn en het was opletten geblazen voor Peter Degrieck.
De clash resulteerde halfweg in kwaliteitswinst voor Peter (toren tegen loper) maar Guido had een pion meer en lichtjes voordeel volgens Nonkel Fritz. Toen Guido een ultieme aanval inzette, moest Peter de kwal teruggeven. Het voordeel hiervan was dat hij ook de pion terugwon. Het stond nu volkomen gelijk en eventjes later werd de vrede gesloten in een toch wel bewogen partij.
Ik eindig mijn betoog met ook de kampioen in derde te feliciteren. Adhemar Devolder veroverde hier het goud met de scheidingspunten. Rivaal Mark Terryn had dan wel zijn laatste confrontatie tegen Guy Vandamme winnend weten af te sluiten, het Sonneborn-Berger systeem was onverbiddelijk: Addie is na een millimeterspurt de champ van derde...

zondag 27 april 2014

Bernard brengt terug spanning in de titelstrijd



Bernard scherprechter in de titelstrijd

Slechts vijf wedstrijden op deze (soms) zonnige zaterdagnamiddag. Op de meeste borden werden echter hevige duels uitgevochten. In eerste mocht leider Ben Bernard partij geven. Het ging gelijk op en Bernard stelde remise voor, maar Ben was gebrand op de overwinning en wou voor het broodnodige punt gaan. Een punt dat hem quasi zeker de titel ging bezorgen. Zoals zo vaak zorgt deze vorm van schaakstress voor mindere concentratie... en blunders en dat gebeurde ook. Ben verloor verrassend en moet nu volgende week zijn laatste partij tegen Simon Missinne winnen. In de strijd om de derde plaats overspeelde Pauwel Louis. Laatstgenoemde moest de ene aanvalsgolf na de andere afslaan en werd net niet gewurgd... want Pauwel zag de ultieme winstweg niet en vergat het af te maken. Toen hij ook nog eens blunderde in het eindspel was het uit. Louis neemt hiermee een stevige optie op de derde plaats.
In tweede eindigde de match tussen Erik en Dany na 11 (!) zetten op een salonremise. Tussen Hubert en Tom viel er meer spanning te noteren. Hubert had het vooraf over zijn zwarte beest Tom en hij kreeg jammer genoeg gelijk. Hubert, die het heden ten dage in het Hoge Noorden gaat zoeken met zijn Scandinavisch, heeft nog wat studiewerk voor de boeg: In de opening kwam zijn dame wat in de problemen en Tom dicteerde het spel. Een typische Tom-combinatie leverde hem een volle toren op en Hubert wierp dan ook de handdoek in de ring. Ook tussen Peter Degrieck en Jozef Reynaert was er hoogspanning in de lucht. Na een soort van pseudo-Pirc (?), was Peter lang en Jozef kort gerokeerd. Peter begon met zijn pionnenmars en Jozef verdedigde misschien iets teveel, waarbij hij vergat om een tegenaanval te lanceren. Er werden enkele bressen in de koningsstelling van Jos geslagen, maar hij hield stand. Analyserende eersteklassers, die tijdens de partij dachten dat Peter hier al kon winnen, moesten achteraf toegeven dat het allemaal zo simpel niet was (wat lachte Peter in zijn vuistje(s))...  De match ging verder gelijk op, maar toen een mindere zet van Jozef Peters paard deed galopperen, was het uit. Het paard dreigde met enkele vervelende schaakjes en vorkte uiteindelijk de beslissing...

maandag 21 april 2014

Verslag speeldag 19 april 2014


Schaken op zaterdagnamiddag: een aanrader !!!

Het seizoen nadert zijn einde, gek genoeg is er nog nergens 100% zekerheid over de kampioenstitel.
Wat we nu wel zeker zijn is dat Brent de voorrondes van tweede klasse in zijn reeks heeft gewonnen: In zijn laatste inhaalpartij versloeg hij Belgacem na een toch wel gekke partij. In een wedstrijd waarin het offer niet werd geschuwd, was Brent zijn dame kwijtgeraakt, maar hij had wel stevige compensatie want hij had er drie stukken voor. Toen Brent er later in de partij in slaagde om Belgacems dame in te sluiten, stond hij plots drie stukken voor en toen was het hek van de dam. Brent dus winnaar in zijn reeks voor Eric Claessens en Peter Degrieck.
In eerste deden de twee titelpretendenten Ben en Michiel wat ze moesten doen: winnen !!! Ben won met verbazend gemak van Louis Vandecasteele, die zijn dagje niet had, want Ben was al gauw terug te vinden op het gelijkvloers, waar de dorstigen zich laven... Michiel had het heel wat lastiger tegen Simon Missinne. Michiel was met een pionnetje extra het eindspel ingedoken, maar evidente winst was niet duidelijk. De meesten onder ons zouden al lang remise overeengekomen zijn, Michiel dus niet en hij had gelijk. Pauwel, die aandachtig toeschouwer was, was uiterst lovend over de eindspeltechniek van Michiel Bleys: stap voor stap velden controleren en de tegenstander lijdzaam laten toezien hoe pionpromotie onvermijdelijk is, een toekomstig (?) kampioen waardig. Kersverse papa Thijs was na een maandje (zwangerschaps-) verlof terug  te vinden op de Roeselaarse schaakvelden. Hij was duidelijk vergeten hoe het spelletje ook al weer in elkaar stak, want in de opening stond hij zowaar een stuk en twee pionnen in het verlies en dat tegen de bijna-jarige Herman Ottevaere. Thijs vond het nog wat vroeg om op te geven en speelde door en hij slaagde er warempel in om het meeste materiaalverlies goed te maken. Uiteindelijk was het de ervaring van Herman die de bovenhand haalde en het volle punt binnenhaalde.
In tweede kreeg (virtueel) leider Marc Van Gysel de harde noot Guido Vancoillie op zijn bord. Het werd een gelijkopgaande strijd, waarin beiden elkaar van geen vin losten. Guido had iets meer voordeel in het eindspel, maar was toch tevreden met remise. Peter mocht het opnemen tegen Pieter "Pat" Menu. Als er twee dingen zijn die eerstgenoemde heeft geleerd, dan zijn dat primo: "Onderschat nooit je tegenstander!" en secundo "De ene dag is de andere niet!". De avond voordien had Peter, naar eigen zeggen één van zijn betere partijen van het seizoen gespeeld op het Lentetornooi in Brugge, waar hij de maat nam van Jonny Rogiers. Tegen Pieter Menu was het echter huilen met de pet op: Pieter speelde zijn opening degelijk en Peter was helemaal niet wakker; hij kon de dame en toren van Peter aanvallen met zijn loper en had de winst binnen bereik. Gelukkig voor Peter Degrieck ruilde Pieter verkeerd en in plaats van een volle toren buit te maken, werd het toren tegen loper en pion. Niet makkelijk maar speelbaar, toen Pieter ook nog eens een rare beslissing nam door zijn paard en toren te geven voor Peters overgebleven toren, werd het makkelijk: Het resterende eindspel met Pieters toren tegen Peters loperpaar was knalgewonnen voor Peter. Pieter deed zijn naam weer alle eer aan door nog op pat te spelen, maar zijn reputatie is inmiddels tot ver over de landstreken bekend! Peter was dus op zijn hoede en zette zijn rivaal uiteindelijk mat...

zondag 13 april 2014

Bad Bartje


Leider Ben kreeg 'Speedy Gonzalez' Kris Muylle voor zich. Het werd dan ook een kort en hevig partijtje. Kris had een pionnetje meer in het eindspel, maar sluwe Ben haalde het meeste tegenspel uit de stelling en liet een pion op zijn gemakske promoveren, Kris kon alleen maar toekijken... Medetitelkandidaat Michiel kon niet achterblijven en moest daarvoor voorbij Louis Vandecasteele.
Makkelijker gezegd dan gedaan onze sympathieke Waal, die me aan het begin van de schaaknamiddag enkele Waalse strips over Bart De Wever (Bad Bartje) had bezorgd, speelt degelijk en is een moeilijk te nemen hindernis. Michiel moest dan ook alles uit de kast halen: Het ging gelijk op en Louis was gebrand op de overwinning want zijn koningspionnen trokken zowaar in de aanval. Toen Michiel een toren kon insluiten en Louis de kwaliteit moest geven, was de buit (bijna) binnen. De titelstrijd blijft dus reuzespannend. Pauwel had nog een eitje te pellen met Simon na zijn nederlaag in de heenronde. Hij was dan ook supergemotiveerd en speelde één van zijn betere partijen dit seizoen. Simon werd langzaamaan doodgedrukt en kon naar eigen zeggen niets doen tegen de opmars van de Kortrijkzaan. Pauwel blij en dat  werd gevierd met meerdere 'bakskes'. De partij waar het meest emotie en spanning op het bord kwam, was die tussen Francky en Bernard. Het was lange tijd gelijkopgaand met een Francky in goede doen, wat resulteerde in pionwinst. Bernard in de achtervolging, maar Francky dicteerde het spel en Burny moest volgen willen of niet. De schaakgoden hebben echter een boontje voor onzen Beitemnaar: 'geroezemoes' in het lokaal zorgde voor een adrenalinestoot en Bernard won zowaar de pion terug. Er werd nog wat verder gespeeld in een potremisestelling en na een goede vier uur werd de vrede gesloten.
Tweede klasse werd nog eens vereerd met de aanwezigheid van Marc Van Ghysel. Marc die serieuze titelambities heeft, is regelmatig op schaakstage (?) in binnen- en buitenland en wanneer hij komt spelen maakt hij brandhout van zijn tegenstander. Zo ook dit keer want Tom Van Bruaene kreeg een nederlaag aangesmeerd. Tommeke was wel zo lief geweest om weer eens onbesuisd te offeren; toen de rekening werd gemaakt stond hij een volle toren in het krijt en werd het natuurlijk makkelijk voor Marc. Brent had een harde noot om kraken in Jozef Reynaert. Hij was met voordeel uit de opening gekomen, maar met Jos ben je nooit klaar. Het eindspel had thrillerallures, met een iets betere eindspeltechniek van Jos en een gemiste mat in drie door Brent. Uiteindelijk werd het remise, maar daar was Brent zeker niet mee tevreden, aangezien zijn titelrivaal had gewonnen. De meest emotierijke partij in tweede klasse was die tussen Erik Claessens en Hubert Gryson. Erik had één van zijn betere momenten en stond zowaar een stuk voor en toen sloegen de zenuwen toe: Erik had een toren aangeraakt, moest er mee spelen en verloor vervolgens zijn extra stuk. Het eindspel werd een leuk kijkstuk waarin beiden voor de promotie gingen, toen Erik nog eens blunderde kon de zege Hubert niet meer ontsnappen, maar hij was niet tevreden dat hij het zo in de schoot kreeg geworpen.
Sportieve kerel, die Hubert (nvdr was vroeger postbode...). Dany en Belgacem speelden een leuk potje schaak, waarin eerstgenoemde onderweg een stuk verloren was, hoe is me niet bekend. Met de dames nog in het spel speelde Dany toch verder, toen Belgacem die ruilde, was het kalf verdronken en Dany gaf wijselijk op. Peter mocht/kon (schrappen wat niet past) ook nog eens spelen en dat tegen Fons Debrouwer. In de opening slaagde Peter er in om een pionnetje mee te grabbelen, Fons dacht lang na en Peter was intussen bezig met de avonturen van Bad Bartje te lezen. Niet dat zijn tegenstander het hem zo makkelijk maakte, maar het was een leuk tussendoortje... Toen Peter in het middenspel een stuk won en alles begon af te ruilen, zag Fons het nutteloze van verder spelen in en gaf hij op.
In derde was er nog een inhaalpartijtje tussen René Depypere en de Keizer van het Roeselaarse nachtleven Philip Maddens. De Keizer had zijn naam de avond voordien alle eer aan gedaan en zag er niet echt fris uit. Hij werd dan ook een makkelijke prooi voor zijn rivaal: toen René een pion ruilde met schaak ging een stuk verloren en was het amen en uit...