Komkommertijd

Nu Liga en Interclub voor dit seizoen verleden tijd zijn en ook de competitie stilaan zijn geheimen prijsgeeft, is de jaarlijkse komkommertijd aangebroken. Deze blog zal dan ook de komende maanden iets minder uitgebreid zijn dan gewoonlijk. Een mens moet al eens herbronnen...

In de clubcompetitie staan enkel nog inhaalpartijen op het programma en dat was er zaterdag aan te merken met de salonremise van Peter en Pauwel, de boog kan niet altijd gespannen staan... Ook tussen Ben en Sander werd nogal snel de vredespijp gerookt. Als clubkampioen heeft Sander nu nog een half puntje nodig om zijn titel te verlengen. De enige partij waarin serieus werd gebikkeld was die tussen Herman en Franky. Na een boeiende partij was het uiteindelijk laatstgenoemde die het volle punt kon scoren.
In tweede won Guido Vancoillie van Marc Van Gysel en komt hierdoor de top drie binnen. Rest ons nog derde klasse waarin Robbert alweer won en dit keer van de Keizer van het Roeselaarse nachtleven, de genaamde Philippe Maddens. Hiermee blijft Robbert een nek-aan-nekrace voeren met Filip Verstraete voor de titel in derde.

Thijs won zijn laatste partij voor De Toren van Roeselare tegen Stijn Herreman en legt hiermee beslag op de tweede plaats in het eindklassement. Martijn Maddens won, zoals hier al eerder viel te lezen, de allereerste editie van dit tornooi.

Tot slot nog dit: Op 28 mei 2016, is er na een jaartje onderbreking, opnieuw het West-Vlaams Rapid ploegenkampioenschap. De plaats van afspraak is dit keer Brugge en meer bepaald in de Dienst Onderhoud Gebouwen (dezelfde plek als waar het Lentetornooi doorgaat). Er worden vijf ronden gespeeld van 20 minuten per persoon en per partij. Wie interesse heeft, die geeft zijn naam door aan Bernard, die de ploegen samenstelt. Twee jaar terug behaalde Roeselare de titel in de A-Reeks en die willen we uiteraard behouden. Inschrijven is dus de boodschap...

Roeselare sluit interclubseizoen af in schoonheid

Het interclubseizoen 2015-2016 behoort definitief tot de geschiedenisboeken. Het was een jaar waarin we héél langzaam op dreef kwamen en een archieslechte heenronde speelden met een allerlaatste stek als beloning in het klassement met de jaarwisseling. Toen het vijf voor twaalf was schoot iedereen wakker en werd niet meer verloren. Ook de elfde en laatste ronde tegen de tweede ploeg van Wachtebeke werd gewonnen. Een overzicht van uw confrater ter plaatse, die nog eens meespeelde op het zesde bord en beter bij moeder was thuis gebleven...
Peter Degrieck mocht het opnemen tegen Koen Dhuyvetter en er kwam Schots Gambiet op het bord. Altijd het proberen waard om een tegenstander die niet bekend is met deze opening te verrassen. Na enkele zetten werd echter duidelijk dat Koen deze openingstheorie goed kende. Er werden wat stukken uitgewisseld en veel was er nog niet aan de hand tot ondergetekende vreselijk blunderde met f3 om een in het centrum geposteerd paard terug naar zijn stal te jagen. Mijn paardenfobie zou me zuur opbreken: De dame kwam binnen met schaak en de koning mocht op de loop. Deze 'run for life' eindigde enkele zetten later in een matstelling en de man van Wachtebeke kon vieren. Peter had zijn terugkeer in de interclub ongetwijfeld anders voorgesteld? Gelukkig deed Pauwel Deblauwe op het vierde bord het een stuk beter. Na een gelijk opgaande partij, waarin onze Torrewachter zijn stukken richting vijandelijke koning had gestuurd, werd het sein gegeven voor een verschroeiende aanval. De stelling van zijn rivaal daverde op zijn grondvesten en na een verkeerde verdedigingszet, zeg maar een blunder, kon Pauwel met een paardoffer de stelling openrijten en het eerste punt binnenhalen. Intussen was ook Martijn Maddens aan de winnende hand na goed verdedigen op enkele incorrecte offers van zijn tegenstander, die eerst een paar pionnen en vervolgens een stuk had geofferd. Toen ook een tweede stuk verloren ging, gaf het eerste bord van Wachtebeke op. Halfweg was het twee tegen één in ons voordeel en ook Bertje Feys ontgoochelde niet. Na een behoorlijke opening was het eventjes zoeken naar het juiste plan en toen dat uiteindelijk werd gevonden, werd zijn Nederlandse tegenstander puntenloos terug over de Moerdijk gestuurd na een knappe aanval met loper en dameoffer. Met deze zege van Bert haalden we minstens een punt binnen en ook bij Fabio zag het er prima uit. Ons derde bord had het in de openingsfase nochtans niet onder de markt. Bij een wilde pionbestorming op zijn koningsstelling moest Fabs al zijn verdedigende capaciteiten boven halen om niet kopje onder te gaan. De Wachtebekenaar kwam niet ongeschonden uit de strijd, hij had er namelijk een pionnetje bij ingeschoten. Toen Fabio in een voor hem betere stelling remise voorstelde, aarzelde hij dan ook geen seconde. Dan was er nog Herman, de nestor van de bende, die in de openingsfase een pionnetje offerde voor initiatief. Die pion zag Herman nooit meer terug en enig voordeel leek hij ook al niet te hebben. Hij probeerde wel, maar zijn rivaal doorzag zijn plan en toen in het eindspel de zware stukken werden geruild, kwam een verloren pionneneindspel op de mat en gaf Herman op, wat een eindstand van 2.5-3.5 opleverde en een zesde plaats in het eindklassement. Niet slecht voor ons Mandeljongens. Waregem werd afgetekend kampioen in onze reeks voor Ieper en Landegem.

Het seizoen loopt op zijn einde, maar dat wil niet zeggen dat er geen elektriciteit in het lokaal ging, bijwijlen was het zelfs hoogspanning zowel op als naast het bord, maar dat gaan we wijten aan de opkomende lentehormonen zeker?
In eerste gaven Franky en Kris elkaar partij en het werd zoals wel meer met Kris een vluggertje. Toen ik een blik op hun partij wierp was de linkerkant gezien vanuit het standpunt van wit (Franky) behoorlijk leeg, alles leek afgeruild en toen sprak Kris de nu al legendarische woorden: "Mag ik hier nog lang rokeren?" ? Jawel, dat mocht schaaktechnisch gezien en waarom dat werd in de volgende twee-zet-combinatie pijnlijk duidelijk. Kris ruilde eerst zijn paard en speelde vervolgens de lange rokade. Franky stond schaak, maar wat veel erger was, dat was het feit dat zijn toren verloren ging. Een combinatie uit de boekskes en Franky gaf onmiddellijk op. Peter hield het een stuk langer uit tegen Herman, maar ging finaal toch de boot in na een leuke pot schaak, waarin een pionoffer en een voortijdige aanval van eerstgenoemde op niets uitdraaiden, maar wel stukwinst opleverde voor Herman. Het eindspel was er ééntje van 2 torens + pionnen tegen toren en loperpaar + pionnen. Herman kon na lang zwoegen uiteindelijk de beslissing forceren met pionpromotie.
In tweede klasse maakte Hubert gehakt van tegenstander Mario: Het pionneneindspel met vier extra pionnen was niet echt moeilijk voor Hubie. In derde blijft Robbert de show stelen, dit keer werd Raf van het bord geknikkerd door onze jonge belofte. René won makkelijk van Guy, die een gratis schaaklesje kreeg. De battle tussen de boezemvrienden Dany en Philippe begon gelijkopgaand en eindigde nogal abrupt toen laatstgenoemde zijn paard in liet staan...

Volgende week is het terug inhalen geblazen. Voor alle duidelijkheid dit nog: Wie wil inhalen MOET in de eerste plaats afspreken met zijn tegenstander, waar (bij voorkeur in het lokaal) en wanneer de match zal ingehaald worden. In de tweede plaats breng je iemand van de tornooileiding (Bernard, Jan of Jos) op de hoogte. Afspreken doe je best telefonisch of in het lokaal. Mailen is gevaarlijker, dan vraag je best voor alle zekerheid een bevestigingsmail.
De kalender die je terugvindt op de site is louter bedoeld als geheugensteuntje om te weten wat nog moet ingehaald worden. Het is zeker geen vastgelegde datum om je partij in te halen. Ook hier geldt de gouden regel dat je MOET afspreken met je tegenstander om in te halen. Alvast veel succes en tot inhaals...

Roeselare ook volgend jaar in derde

Het is ons gelukt, wat met Nieuwjaar een "mission impossible" leek hebben we toch tot een goed einde kunnen brengen. Met de jaarwisseling stonden we daar mooi te blinken op de laatste plaats, de koppen werden bij elkaar gestoken en de beste koppen daarvan werden in het dreamteam gedropt dat dit jaar geen enkele match meer verloor. Aan de start van de voorlaatste ronde waren we mathematisch nog niet zeker, maar dan moesten de schaakgoden ons wel erg slecht gezind zijn en de concurrentie in een begenadigde dag verkeren. Geen van beide werd bewaarheid: Roeselare haalde ietwat onverwacht, maar oververdiend een punt tegen de tweede uit het klassement de (overwegend) jonge garde van Ieper en alle degradatiekandidaten na ons verloren. Zottegem is al veroordeeld, maar ook Estaimpuis, Steenput voor de vrienden, zit in zeer slechte papieren... Volgende week wordt de allerlaatste interclubronde van dit seizoen gespeeld, met een voor Roeselare overbodige verplaatsing naar Wachtebeke. U hebt nog het verslagje van de slag (om) met Ieper te goed. Hier komt het:
Op bord 1 mocht Martijn het, zoals verwacht opnemen tegen Fidemeester Marc Daels, de verwachtingen waren vooraf niet erg hoog gespannen. Martijn kreeg de eerste 16 zetten op het bord van een door hem  eerder gespeelde en verloren partij tegen een grootmeester in Capelle la Grande. Hij won heel wat kostbare tijd hierdoor en toen Marc afweek stelde Martijn remise voor, wat de Ieperling aanvaardde. Het eerste halfje was binnen en dat beloofde voor de rest. Of niet? Bernard Logie kwam in zijn partij tegen een jarige Chaerle Josse op gekend openingsterrein. Na enkele schermutselingen op de damevleugel verdween dat openingsvoordeel als sneeuw voor de zon. Chaerle deed de partij kantelen, veroverde een pion en kwam vernietigend binnen met zijn toren en weg was het punt. Spitsbroeder Pauwel Deblauwe mocht Sofie Huttl partij geven. Deze menselijke uitgave van schaakgodin Caïssa was weer in uitstekende doen. Terwijl ze Pauwel in bedwang hield had ze ook nog tijd om de studie van Rinck op het bord gezet door Herman en waar ik niet uitraakte op te lossen. Amazing (!), maar terug naar de partij. Pauwel was nogal onbesuisd in de aanval getrokken en verwaarloosde hierbij schromelijk zijn verdediging. Sofie counterde gevat en met een mooi paardoffer werd een combinatie ingeluid die dodelijk zou blijken te zijn. Ons laatste bord probeerde nog het tij te keren met een torenoffer, maar Sofie was alert en wikkelde uiteindelijk af naar winst. 2,5-0.5 halfweg dat leek een afstraffing te worden? Fabio nam het op tegen de jeugdige Florian, die de openingstheorie van de gespeelde opening, dewelke weet ik niet meer, beter beheerste. Het ging gelijk op en ons bord werd met een vervelende geïsoleerde centrumpion opgezadeld. Fabio had geen zin om die te verdedigen en nam het initiatief in de partij. Uiteindelijk verwaterde de match en werd het potremise in een toreneindspel. Deze uitslag betekende dat de rest moest winnen om een gelijkspel uit de brand te slepen. Gelukkig stond ons derde bord, gelegenheidsjoker Ben 'Delcatto' De Cat beter dan rivaal Jannes Carpentier.
Ben had een winnende positie na zijn favoriete b4-opening, maar Jannes werkte niet mee en spartelde lang tegen. Ben behield zijn 'coolness' en zorgde met een welverdiende zege voor hoop op het puntje van de redding. Dat verlossende punt moest van Bert komen en Bert ontgoochelde niet. De gespeelde Olifantopening (?), een zeer solide opstelling, bleef lange tijd op slot. Toen de stelling uiteindelijk openbrak kon Bert enkele pionnen snoepen en in het resulterende eindspel werd het met beide dames nog op het bord voorzichtig en geduldig schuiven. Francis, tegenstander van dienst, zag het nutteloze van doorspelen in en gaf op. Hiermee werd het drie tegen drie. Het punt van de redding was binnen en het feest kon beginnen...

De competitie zit in de beslissende weken: In eerste won leider Sander van ouderdomsdeken Herman. Sander offerde een pion in de opening, welke achteraf vergiftigd bleek. Langzaam bouwde onze kampioen in spe zijn voordeel uit en nog een pion ging in de doos en dat was voldoende voor de winst. De inhaalpartij tussen Pauwel en Ben kende op zijn zachtst gezegd een bizar verloop. Pauwel stond knalgewonnen maar ging in de fout wanneer Ben met een wanhoopsschaak uitpakte. Nu komt laatstgenoemde in een winnende positie, maar na zoveel wederzijds geblunder komen beide spelers remise overeen en wordt alles doorgespoeld op het gelijkvloers...
In tweede had leider Geert Degezelle een taaie klant aan Guido Vancoillie. Het ging voortdurend gelijk op, uiteindelijk koos Guido eieren voor zijn geld door eeuwig schaak te geven. Tom Van Bruaene ontsnapte dan weer tegen Mario. In de opening, toen Tom een uiltje knapte (?), moest hij zijn dame geven voor paard en pion. Gelukkig voor hem schoot hij bijtijds wakker en leidde de alles of niets-aanval tot een mat midden op het bord.
Ook in derde was er ééntje die niet goed bij de les was in de openingsfase. Piero moest zijn koningin geven voor een toren tegen David. Het argument dat het een cadeau was, had geen invloed op de eerstejaars Torrewachter die mooi afwikkelde naar winst. Robbert omzeilde mooi de klip, Dany Van Hamme geheten en pakte zonder enige moeite remise in een volkomen gelijk toren + dame-eindspel. Arthur haalde het vlotjes van Vardan in de strijd der jonkies en Adhemar behaalde de volle buit tegen Guy na kwaliteitswinst en vervolgens pionpromotie. In de strijd tussen de Philiepen flipperde Filip Philippe van het bord! Voor alle duidelijkheid Filip Verstraete won van Philippe Maddens...

Voor wie van schaken maar geen genoeg kan krijgen:
Momenteel staan er twee leuke tornooitjes op het programma: *Het kampioenschap van de Verenigde Staten met o.a. Caruana, Nakamura en So (zie ook hier: US Championships 2016).
*In Noorwegen wordt momenteel de sterk bezette Norway Chess 2016 betwist. Met het kruim van de wereldtop: Carlsen, Giri, Topalov,...  Beide tornooien zijn ook via de site van Chessbase live te volgen. Geen dank!

Martijn wint eerste Toren van Roeselare

Martijn Maddens lacht in zijn vuistje, hij heeft immers de allereerste editie van het Roeselaarse tornooitje De Toren van Roeselare gewonnen. Veel werd hem niet in de weg gelegd, want hij behaalde het maximum van zeven op zeven. Zijn zevende punt behaalde hij zaterdag na een makkelijke zege tegen Dany Vanhamme, die goed was begonnen maar dan stomweg zijn dame blunderde. Thijs die momenteel op de tweede plaats staat kan Martijn niet meer bijbenen en gaat wellicht tweede worden. Nog enkele matchen moeten beslecht worden, vooraleer deze jaargang tot de geschiedenisboeken behoort. Volgend jaar komt er wellicht een tweede editie...

In de Roeselaarse Vaderlandse competitie stond een inhaaldag gepland. Bernard en Peter maakten hier gebruik van om hun uitgestelde partij te spelen. Een soort Alapin kwam op het bord. De kansen wisselden: Eerst kwam ondergetekende goed te staan, vervolgens nam Bernard over en toen Pauwel het lokaal binnenkwam werd algauw tot remise besloten. Volgens Nonkel Fritz kon Bernard nochtans afwikkelen naar winst, maar dat had natuurlijk geen van beiden gezien...

In tweede kon Hubert de muur van Salvatore niet slopen en moest hij vrede nemen met een puntendeling. Atef kreeg dan weer schaakles van Tom Tactics, die het al in de opening afmaakte. Geert Degezelle zet zijn opmars richting titel onverdroten voort. Dit keer ging voorzitter Jos Reynaert voor de bijl. Jos was een kwaliteit achter gekomen, knokte terug en heroverde zelfs de kwaliteit. Met één luttel pionnetje extra (Geert) begonnen beiden aan het eindspel en dat extraatje bleek uiteindelijk voldoende voor Geert voor de zege.

In derde ontsnapte Robbert aan een zekere nederlaag tegen René. Op een bepaald moment staat laatstgenoemde overtuigend gewonnen en dan stapelt hij de blunders op: Zijn promotiepion gaat verloren en hij laat een toren pennen. Robbert profiteert en haalt met een overdosis aan geluk het punt binnen. Of we dit kampioenengeluk mogen noemen? Dat gaan we pas over enkele weken weten... Marc Terryn had zijn dagje niet en werd in geen tijd gevloerd door een ontketende Piero. De laatste partij die zaterdagnamiddag was die tussen Guy en David. Guy zijn dame verdween in de doos na een penning en toen even later ook een paard verloren ging, vond Guy het welletjes: Guy-David 0-1 !

Volgende week zondag staat de voorlaatste wedstrijd in de interclubs op het programma. De tegenstanders van dienst zijn onze buren uit Ieper. Een punt volstaat waarschijnlijk om ons te redden en te verzekeren van een verlengd verblijf in derde. Cross your fingers...

April verse ELO-maand

Het is alweer drie maand geleden dat ik het had over ELO-punten. De tijd vliegt want de nieuwste lijst met een verse lading al of niet goede punten is inmiddels onder ons. Voor de meeste Torrewachters verandert er weinig. Zij die enkel actief zijn in de Roeselaarse competitie zullen nog maar eens drie maanden op hun honger moeten blijven zitten. Voor de Ligadeelnemers, de Interclubavonturiers en onze schaakambassadeurs die wel eens een tornooitje in het buitenland meepikken is er wel  beweging in hun ELO-totaal gekomen. Een kort overzicht van de stijgers en dalers:
De slokop van deze editie is Martijn Maddens (+48) op een banddikte gevolgd door Francky Deketelaere (+43), niet toevallig twee heren die wel eens een buitenlands tornooitje durven meespelen. Ook Bert Feys deed het prima: Hij blijft de beste op ELO-punten van de club en voegt 29 punten aan zijn score toe wat hem op maar liefst 2146 brengt! Wat een lief allemaal niet doet? Op de vierde plaats treffen we Stijn Herreman (+16) en de rest van de club beweegt nauwelijks (naar boven). Waar winnaars zijn, zijn er meestal ook verliezers. Zo gaat de grote winnaar van de vorige keer Mario Verbanck nu tien punten achteruit, net als Ben De Cat. Sander moet 13 punten inleveren en de grootste dreun is dit keer voor Bernard, die maar liefst 30 punten kwijtspeelt. Zijn lief (vrouw) is toch niet weggelopen...? Wie de volledige lijst wil nakijken, die kan hier terecht: ELO-lijst . Internationaal blijft Magnus Carlsen (2851) de wereldlijst aanvoeren. Kramnik (2801) en Caruana (2795) vervolledigen het podium. Ter info de hoogst gekwoteerde Belg is Luc Winants (2574) met een 328ste plaats in de lijst van de actieve spelers. Op plaats twee en drie in de Belgische rangschikking vinden we Gurevich (2560) en Bart Michiels met 2529 ELO. Wie hier terecht wil komen zal hard zijn best moeten doen, laten we eens kijken wat de Roeselaarse competitie dit weekend bracht...

In eerste heeft leider Sander Lefere een volgende stap gezet richting tweede (en opeenvolgende) titel. Slachtoffer van dienst was Francky die met een pion minder aan het eindspel mocht beginnen. Sander hield zijn zenuwen onder controle en pionpromotie werd op den duur onafwendbaar. In de onderste regionen van het klassement stond de match Belgacem-Peter gepland. Peter kwam beter uit de opening, maar kon zijn voordeel niet omzetten in winst. Belgacem rukte op met zijn pionnen en nam het initiatief over, ondergetekende moest zich beperken tot verdedigen en dat lukte vrij aardig. Na heel wat heen en weer geschuif werd de vrede getekend...
In tweede lijkt een topfavoriet voor de titel opgestaan? In een Tarrasch tussen Geert en Jan ging het lange tijd gelijk op. In de finale maakte Jan een verkeerde beoordeling door een pion zeer ver op te spelen, dat werd er natuurlijk ééntje die hij mocht verdedigen of hij was hem kwijt. Geert rukte vervolgens op aan de andere kant van het bord en kon de winst binnenhalen. Geert Degezelle doet hiermee een prima zaak richting gouden medaille. Jos Reynaert en Hubert Gryson bekampten elkaar in een Versnelde Siciliaanse Draak. Hubert sloeg eerst een pion in het centrum, maar moest even later een vol paard afgeven. Uiteindelijk haalde Jos de volle buit binnen. Tussen Tom en Guido was de spanning voelbaar, het ging lange tijd gelijk op met op den duur immense tijdsdruk voor Guido, die nog tien zetten moest spelen in een klein kwartiertje. De partij eindigde met een mooi mat in het midden van het bord geconstrueerd door Guido met nog tien seconden op zijn klok! Mooi mooi mooi! Dat willen we meer zien in tweede...
Ook in derde werd er duchtig gebikkeld om de puntjes. Guy had geen moeite met onze jongeman Vardan. Pieter haalde even later de volle pot tegen Mario, maar die laatste kon halfweg de ongeregeldheden toch heel wat beters uit zijn mouw geschud hebben. René komt met een mooie combinatie een stuk voor tegen Marc en moet dan nog heel wat ploeteren om het punt binnen te halen. Ook Adhemar had zijn dagje niet: Hij verloor ook al een stuk na slecht uit de opening te zijn gekomen. Philip Maddens, rivaal van dienst, vond dat niet erg. Tenslotte was er de topper tussen leider Filip en Dany. Er verscheen een gouwe ouwe Hollander op het schaakbord, de stelling werd dichtgeschoven en Dany paste zijn favoriete tactiek toe: De tegenstander verleiden met Duvel. Het lukte wonderwel en toen ik het lokaal verliet waren beide heren (aan den toog) nog altijd in de ban van Den Duvel...

*Onze eerder genoemde schaakambassadeurs Martijn en Francky speelden vorige week mee in het Franse tornooi van Grande Synthe, waar de deelnemers ingedeeld werden in gelijkwaardige ELO-reeksen van acht spelers.  Zij deden het voortreffelijk want ze wonnen beiden hun reeksen. Een dikke proficiat hiervoor!
De uitslagen vind je hier: Martijn en Francky .
*Volgende week staat de allerlaatste ronde van De Toren van Roeselare op het programma. Wie houdt Martijn van de titel ? Spannend...

Karjakin wint het kandidatentornooi

 

De Rus Sergej Karjakin heeft het kandidatentornooi dat gespeeld werd in de Russische hoofdstad Moskou gewonnen dankzij een prachtzege in de allerlaatste ronde tegen zijn enige nog overgebleven rivaal de Italo-Amerikaan Caruana. Deze tornooiwinst verleent hem het recht om in november in New York te strijden voor de wereldtitel tegen regerend wereldkampioen de Noor Magnus Carlsen. Caruana stond onder zware druk, want hij moest winnen om zeker te zijn van tornooiwinst. Een remise volstond ook, maar dan  moest Anand zijn partij tegen Svidler wel succesvol afsluiten. Om zijn kansen gaaf te houden bracht Caruana dan ook een Siciliaan op de mat, meer bepaald de Rauzervariant. Karjakin was niet onder de indruk. Toen Caruana een risicootje nam en voor de zege ging, antwoordde de jonge Rus met een knap torenoffer en haalde de winst overtuigend binnen! Het wordt in november dus Karjakin versus Carlsen. Of hij in staat zal zijn om Carlsen iets in de weg te leggen, daar twijfelen de meeste waarnemers aan. Het is nu aan Karjakin zelf om hun ongelijk aan te tonen! Caruana eindigt met zijn nederlaag nog net voor Anand, die knap derde wordt. Wellicht was dit voor de Indiër de allerlaatste keer dat hij aan een kandidatentornooi deelnam? Giri, die zoals ik al meer heb geschreven in deze blog geen veelwinnaar is, speelde in al zijn partijen remise en dat is ook een prestatie...

Op Stille Zaterdag, de zaterdag voor Pasen, was er weer heel wat animo in het lokaal van de Torrewachters. Elf partijen kenden winnaars en/of verliezers. Een overzicht van de gespeelde partijen:
In eerste keken de 'dikke' schaakvrienden Herman en Didier elkaar in de ogen. Het ging lange tijd gelijk op, tot Herman met open ogen in een valletje trapte. Didier liet toe dat Herman zijn dame sloeg met schaak (!), Herman ging hier gretig op in, maar Didier had natuurlijk verder gekeken en zag het tactische grapje 'The Windmill' op het bord komen. Herman gaf direct op, misschien iets te vroeg, want hij kon nog ontsnappen en de schade enigszins beperken. Voor wie het hoort donderen in Keulen als ik het over 'The Windmill' heb, hier kun je een leuk YouTube-filmpje vinden die alles haarfijn uitlegt: The Windmill . Bernard kreeg de taaie Ben voorgeschoteld. Hij speelde wat passief, aarzelde wat om zijn loper te ruilen en kwam een pion in het nadeel. Ben speelde het mooi uit en dankte Bernard voor het vroege paasgeschenk. Sander had heel wat meer werk met de al even stugge Pauwel. Toen het spel eindelijk definitief keerde in Sanders voordeel, begon Pauwel stukken te offeren om met eeuwig schaak alsnog een half punt uit de brand te sleuren. Het lukte net niet en de rest was een koud kunstje voor de leider. Louis leek heel wat haast te hebben tegen Belgacem, in geen tijd werd de verdediging voor de koning weggeblazen. Dat wordt een makkie denk je dan? Neen hoor, de aanval stokte en Louis moest nog hard werken om in het finale pionneneindspel de volle buit binnen te halen...

In tweede stond 'the battle van de ongeslagenen' oftewel Hubert tegen Geert op het programma. Het ging lange tijd gelijk op tot Hubert zijn dame voor een loper moest geven. Weg was Huberts status van onoverwinnelijke en nu behoort ook Geert tot het kransje van de kanshebbers op de titel. Pieter mocht het opnemen tegen Atef, maar die laatste kwam eigenlijk nooit in het stuk voor, wellicht omdat hij iets te snel speelt? Die jeugdige onbezonnenheid toch! Guido en Mario speelden een leuke pot schaak. In de opening gingen beiden ervoor en dat resulteerde in een nogal ongewoon eindspel van toren tegen een rist pionnen. Mario kwam uiteindelijk tot de conclusie dat zelfs de sterkste toren niet bestand is tegen een leger pionnen en gaf op.

Ook in derde lieten ze zich niet onbetuigd, daar stond de topper tussen Robbert en Filip op de kalender. Het werd een mooie partij waarin het jeugdig enthousiasme het moest afleggen tegen jarenlange ervaring. De Orang Oetan van Filip nekte Robbert, die nu waarschijnlijk nooit meer de aapjes gaat voeren in de Zoo? Mathematisch kan de titel nog voor onze jonge duivel, want het seizoen is nog lang, maar hij heeft wel nog enkele harde noten om te kraken. Piero had dan weer geen probleem om Raf de baas te blijven en  Adhemar moest na een lang gevecht zijn meerdere erkennen in Dany, toen hij zijn loper blunderde in het eindspel.
In De Toren van Roeselare kon Peter zijn laatste partij in het tornooi winnend afsluiten dankzij een zege tegen Marc Segaert.

Als afsluiter eens geen afsluiter maar een tip:
Ik krijg soms de opmerking dat de lettergrootte van de tekst op deze blog nogal aan de kleine kant is. Dat klopt, dat geef ik grif toe. Ik heb al geëxperimenteerd met grotere en andere lettertypes, maar het resultaat was niet bevredigend. Daarom deze tip: De lettergrootte kan je zelf aanpassen door de CTRL-toets en de + toets of  de - toets, al naargelang je de tekst groter of kleiner wenst, in te drukken. Voor de computeranalfabeten: de CTRL-toets staat linksonder op het toetsenbord en de andere vind je rechtsboven het klavier. Veel (hernieuwd) leesplezier!

Rodenbachjongens remiseren met Gentse Stropkes

Operatie redding gaat onverdroten verder. Roeselare kon dit keer gelijke tred houden met het voor hen geklasseerde KGSRL, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Een kort overzichtje samengesteld met de emailproza die ik de afgelopen dagen kreeg toegestuurd.
Vermits ik geen idee heb van het tijdsverloop, ga ik maar de borden chronologisch aflopen beginnende met Martijn op bord 1. Martijn mocht tegen zijn zwarte beest Gertjan Verhaeren (met de wilde haren). En weer liep het verkeerd voor onze Torrewachter: In een Aangenomen Damegambiet kwam wit iets beter uit de opening en begon stelselmatig te manoeuvreren met zijn stukken tot deze beter stonden. Martijn had zelf niet echt een plan, schoot in paniek en begon wat stukken te offeren. Helaas voor hem deed hij dat op het verkeerde moment en op de verkeerde plaats. Het werd dus een zondagswandeling door het park voor Gertjan, die de volle buit binnenhaalde voor Gent. Martijn vertelde achteraf aan de talrijk opgekomen schaakpers dat drie redenen aan de grondslag lagen voor zijn verlies, namelijk een hardnekkige verkoudheid, de stinkende riolen van het Gentse clublokaal en tenslotte het doorslaggevende argument dat er geen Redbull  beschikbaar was... Bertje Feys zat ook niet bepaald met een goed gevoel achter zijn schaakbord na een razend druk weekend met heel wat journalistiek werk. Hij probeerde iets nieuws tegen een jonge tegenstander en dat loonde. De jonge snaak was onder de indruk en kroop in zijn schelp. Feysie jaagde hem uit zijn schelp en zwart gooide de handdoek. Klaar in zestien zetjes, op naar bord drie. Sander Lefere, voor deze gelegenheid opgetrommeld, mocht het opnemen tegen een jonge Gentse deerne. Er kwam, zoals wel nog gebeurt bij Sander, een Caro Kann op het schaakmenu. Sander wou per se winnen voor de ploeg en verzwakte daardoor enigszins zijn stelling. Op een tegenaanval van de jonge dame, verloor Sander zijn concentratie en het punt, wellicht te diep gekeken in die bodemloze staalblauwe kijkers van zijn rivale? Enfin, we kunnen Sander in ieder geval niet verwijten dat hij niet voor het volle punt ging... Fabio Petralia, ons vierde bord kon algauw het initiatief nemen nadat zijn tegenstander een belangrijk tempo had verloren in de opening. Fabio zorgde voor druk op de koningsstelling, zijn tegenstander reageerde met enkele pion- en stukoffers. Onze Torrewachter bleef kalm en kon de monarch van de tegenstander in het midden van het bord houden, waar hij uiteindelijk mat werd gezet. Een knappe zege voor Fabio, die hiermee de 'welkomstflits' bij het binnenrijden van Gent alweer vergeten was? Bij Bernard verscheen een iets andere Caro Kann op het bord dan bij Sander. Het werd een gelijkopgaande battle waarbij in het middenspel zwaar slag werd geleverd voor de d-lijn met als hoofdrolspelers voor beide kleuren een dame, toren en een paard. Na de schermutselingen bleven de paarden over en werd tot een puntendeling besloten. De tussenstand op  het scorebord duidde 2.5-2.5 aan. Pauwel Deblauwe ons laatste bord kreeg de zware verantwoordelijkheid om uit te maken of het winst, verlies of een gelijkspel met de Gentse Stropkes ging worden. Het zag er in het eindspel allesbehalve goed uit: Een toreneindspel met twee pionnen in het verlies en zelf enkel de toren lijkt wat teveel van het goede? Gelukkig waren de pionnen van zijn tegenstander niet verbonden (f- & h-pion) en dat was volgens Pauwel Deblauwe theoretisch remise. Iets waar het aanwezige publiek serieuze twijfels over had, maar zie zij kregen ongelijk: Pauwel hield stand, speelde remise in zijn partij en zorgde voor een belangrijk punt in de degradatiestrijd. Wanneer we een blik op de stand werpen, lijken we mathematisch nog niet gered, maar dan moeten er in de andere partijen al enkele serieuze verrassingen te noteren vallen. Estaimpuis en Zottegem, de twee slechtst geplaatsten moeten nog tegen elkaar en dat gaat één of beiden de kop kosten...

Er was ook heel wat activiteit zaterdagnamiddag tijdens de clubcompetitie. Een verslag van uw reporter ter plaatse: In eerste werd Belgacem van het bord geveegd door een ontketende Kris Muylle. Kris was algauw een kwaliteit voorgekomen en infiltreerde in het vijandige kamp. Belgacem die de tijd nog niet had gehad om zijn stukken te ontwikkelen, betaalde hiervoor cash. Kris kwam doodleuk met zijn twee torens op de laatste rij postvatten en na enkele zetten was het uit. Louis had heel wat meer moeite met Herman. In een Slavische opening ging het gelijkopgaand tot Louis de beslissing kon forceren met een vrijpion op de a-lijn. Ondergetekende mocht het nog eens opnemen tegen Francky Deketelaere, ook wel de grote Houdini geheten, naar analogie met de legendarische ontsnappingskoning uit de 19de eeuw. Dit keer deed onze Houdini zijn naam alle eer aan, maar het moet gezegd hij kreeg hiervoor nogal veel hulp van zijn tegenstander. De partij ging lange tijd gelijk op tot Francky een pion kon snoepen van Peter, zijn plannetje bestond er waarschijnlijk in om met deze extra pion het eindspel in te gaan, want Francky begon de torens af te ruilen. De tweede torenruil was een blunder, want Peter kon dame halen, maar hij zag het niet en sloeg een pion terug, het promotieveld kon Francky nu wel op tijd dekken met zijn loper. Het eindspel met lopers en pionnen was nog altijd knalgewonnen voor ondergetekende, maar de vertoning die volgde deed de blundercontrole van Fritz gieren van het lachen. Peter verknoeide vakkundig zijn stelling en Francky geloofde er zowaar weer in. Gelukkig schoot Peter net op tijd wakker en kon alsnog remise uit de brand slepen, maar er zat zoveel meer in...

Ook in tweede was er een ontsnappingskoning actief. Hubert die op een gegeven ogenblik drie pionnen in het verlies stond, slaagde er toch nog in om met zijn actief paard een hopeloze situatie naar remise om te buigen. Geert Degezelle boekte dan weer een belangrijke zege tegen Marc Van Gysel in een Engelse battle, waarin Geerts vrijpionnen de doorslag gaven. Jan kende weinig problemen met Mario, die overweldigd werd in het eindspel. Guido boekte een makkelijke zege tegen Pieter na stukwinst in de opening. De ervaring van Salvatore haalde het dan weer van het jeugdig enthousiasme van Atef. Jos kende een baaldag tegen Ivo, na een prima uitgangspositie deed een moment van concentratieverlies de partij kantelen en weg was het punt.

Ook in derde werd er geknokt voor de puntjes. Dany haalde het probleemloos van Vardan en Philip werd voor een ondekbaar mat gezet in zijn nochtans goed gestarte match tegen René. Raf speelde wellicht zijn langste partij uit zijn al even lange schaakcarrière, maar ging uiteindelijk toch de boot in tegen Filip. De topper in derde was de interessante confrontatie tussen Robbert en Addie, oftewel (piep) jong tegen niet meer zo jong. Robbert die zich nu meer en meer opwerpt als dé te kloppen man kwam een kwaliteit voor, maar had minder pionnen in de finale. De schaakpartij eindigde nogal abrupt toen Adhemar zijn paard weg gaf...

Als uitsmijter nog een kort overzichtje van de kandidatenmatchen momenteel gespeeld in Moskou. Boeiend om volgen voor vele Torrewachters want er werd een kleine weddenschap opgezet onder de geïnteresseerde leden. Wie voor het grote geld ging en dat op Topalov, Nakamura en Svidler had gezet, zal dit op zijn buik kunnen schrijven want deze heren nemen de laatste drie plaatsen in in het voorlopige klassement. Ook Giri zal het volgens mij niet redden. Hij staat nu wel geen straat achter op de leiders (één schamel punt), maar de Nederlander is geen veelwinnaar en laat winnen nu noodzakelijk zijn om de uitdager van Carlsen te worden. De tegenstander van de wereldkampioen, die eind dit jaar in New York mag strijden voor de hoogste eer, zal dan ook uit een select kransje van vier spelers bestaande uit Caruana, Karjakin, Anand en Aronian komen. Anand verbaast weer eens vriend en vijand door op bijna vijftigjarige leeftijd nog steeds een rol van betekenis te spelen op topniveau. Stilletjes hopen we op een andere uitdager, wat jeugdig bloed zal misschien meer vuurwerk geven? Caruana lijkt ons een goede match of zal de ervaring van Aronian het doen? In de roddelpers circuleert veelvuldig de naam van Karjakin, die zou moeten winnen omdat hij de Russische nationaliteit heeft en omdat dit schaakgebeuren in Moskou plaatsgrijpt. De tijd dat de Russen het schaakgebeuren wereldwijd domineerden ligt al decennialang achter ons, dus deze complottheorie lijkt me compleet van de pot gerukt. Als Karjakin wint, dan zal dit zijn omdat hij het verdiend heeft. Maar misschien testen ze hem achteraf best wel nog eens op meldonium, een verboden middel dat heden ten dage populair is bij Russische sporters? Nog vier ronden en we weten wie Magnus Carlsen in de ogen mag kijken...