Forza Belgica

De voornaamste bijzaak ter wereld staat weer volop in de schijnwerpers en dat heeft ook invloed op uw blogger van dienst: Aangezien onze nationale trots het maandagavond opneemt tegen de Squadra Azzura en ik zoals velen wellicht (?) benieuwd ben naar wat onze Rode Duivels er gaan van bakken, kom ik een dagje vroeger met mijn schrijfsels. Veel valt er op clubgebied niet te melden, de competitie is geschiedenis en het was op zijn zachtst gezegd nogal windstil in het lokaal afgelopen zaterdag. Volgende week zal er behoorlijk wat meer animo zijn, maar daar heeft het schaken niets mee te maken: De kalendermaker van het Europees voetbalkampioenschap zorgde voor België-Ierland op zaterdag en dan nog eens om 15h00 plaatselijke tijd. Van schaken zal er weinig in huis komen, maar u mag natuurlijk altijd onze 'jongens' komen aanmoedigen.

Van vrijdag (17/06) tot en met maandag (20/06) komt het kruim van het topschaak naar België om het tegen elkaar op te nemen in een mix van rapid- en blitzschaak. De plaats van afspraak is het stadhuis van Leuven. Wereldkampioen Carlsen, de Nederlander Giri en de ex-wereldkampioenen Anand en Kramnik tekenen alvast present. Meer info vind je op de site van de organisatie Your Next Move .

Victor Korchnoi (23/03/1931 - 06/06/2016)

Het is bijltjesdag in de sportwereld...  Nadat de allergrootste uit de bokswereld de legendarische Mohammed Ali het tijdelijke voor het eeuwige heeft geruild, bereikt ons nu ook slecht nieuws uit de schaakwereld. Viktor Korchnoi, bijgenaamd Viktor de Verschrikkelijke is niet meer. Hieronder een uitgebreide biografie van één van de allergrootsten uit de schaaksport.

Viktor Lvovich Korchnoi werd geboren op 23 maart 1931 in het toenmalige Leningrad, nu Sint-Petersburg. Hij leerde op zesjarige leeftijd schaken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had de jonge Viktor het moeilijk. Naar eigen zeggen overleefde hij het Beleg van Leningrad omdat hij de rantsoeneringsbonnen kreeg van gestorven familieleden. Toen de oorlog voorbij was legde Korchnoi zich volledig toe op het schaken en maakte al snel grote vorderingen : Op zestienjarige leeftijd werd hij voor het eerst jeugdkampioen van de Sovjetunie en op zijn twintigste kreeg hij de titel van Russisch meester, destijds de jongste ooit. De opgang van de jonge Viktor was ook Botwinnik niet ontgaan en die nodigde hem uit om te studeren aan zijn prestigieuze schaakschool. Hier kon hij zich meten met toptalenten als Tal, Petrosian & Spassky. In zijn beginperiode werd Korchnois stijl gekenmerkt door agressief tegenspel en een groot doorzicht in moeilijke defensieve stellingen. Een manier van spelen die hem afwisselend grote successen en geregeld ook pijnlijke nederlagen bezorgde. Gelukkig begonnen de schaaklessen van grootmeester Botwinnik langzaam maar zeker vruchten af te werpen : In 1956 werd Viktor Korchnoi grootmeester en deed hij voor het eerst mee aan de kampioenschappen van zijn land. Pas in 1960 zou hij voor de eerste maal kampioen worden van de Sovjetunie met een score van 14/19 (Leningrad). Dit huzarenstukje zou hij later nog driemaal herhalen: Viktor werd de beste van zijn land in 1962 (Jerevan), 1964 (Kiev) & 1970 (Riga). In 1961 mengde hij zich voor het eerst in de strijd om het wereldkampioenschap door zich in het Interzonetornooi van Stockholm te plaatsen voor het kandidatentornooi op Curaçao, waar hij verder geen rol van betekenis speelde. Het duurde tot 1967 voor ‘Viktor De Verschrikkelijke’ zich nog eens in de titeldebatten kon mengen. Na zijn sterke prestatie in het Interzonetornooi van Sousse, veegde hij in de kandidatenmatchen de vloer aan met achtereenvolgens Reshevsky (5.5-2.5) en Tal (5.5-4.5). De finale verloor hij echter van toekomstig wereldkampioen Boris Spassky (3.5-6.5). Korchnoi was er nu vast van overtuigd dat hij ooit eens de beste van de wereld zou worden, daarom bereidde hij zich maniakaal voor op de volgende kandidatencyclus. Zijn goeie vriend David Bronstein en zijn latere aartsvijand Anatoli Karpov hielpen hem bij het verwezenlijken van zijn levensdroom. Het mocht helaas niet zijn : Korchnoi won wel van Geller (5.5-2.5), maar moest zijn meerdere erkennen in Petrosian (4.5-5.5). 

In 1974 probeerde Viktor Korchnoi het nog eens : Het Braziliaanse wonderkind Henrique Mecking werd verslagen met 7.5-5.5 en ook Petrosian moest dit keer de duimen leggen (3.5-1.5). Zo bereikte Korchnoi de finale waar hem toptalent Anatoli Karpov wachtte. Onder hen beiden zou uitgemaakt worden wie wereldkampioen Bobby Fischer mocht partij geven. Ondertussen waren de relaties tussen Korchnoi en de Russische autoriteiten danig verzuurd : Viktor had de grootste moeite om trainingspartners te vinden ter voorbereiding van het duel tegen Karpov. Bronstein werd zelfs gestraft toen hij zijn schaakmaatje wilde helpen. Op het hoogste politieke niveau in de Sovjetunie was nog voor de match beslist dat Karpov moest winnen, want hij werd de hoogste kansen toebedacht om het Amerikaanse gevaar luisterend naar de naam Fischer te stoppen. Korchnoi hield niet van politieke spelletjes en verkocht zijn vel duur tegen Karpov. Na een regelrechte thriller eindigde de wedstrijd op 11.5-12.5 in het voordeel van Karpov. Aangezien Bobby Fischer weigerde om zijn wereldtitel te verdedigen werd Karpov prompt tot wereldkampioen uitgeroepen. Korchnoi werd meer en meer geïsoleerd door de Sovjetregering en mocht niet meer aan buitenlandse tornooien deelnemen omdat men vreesde dat hij zou overlopen naar het Westen. Hieraan kwam een einde in 1976 toen er meer en meer kritiek kwam op het feit dat Karpov wereldkampioen was geworden zonder tegen Fischer te spelen en dat diezelfde Karpov zich ook niet kon meten met de nummer drie van de wereld (Korchnoi) omdat die geboycot werd. Viktor Korchnoi nam in 1976 deel aan het IBM-tornooi in Nederland, dat hij overigens won. Na zijn overwinning vroeg hij aan Tony Miles, een Engels grootmeester, om voor hem de woorden ‘Political Asylum’ te spellen. Korchnoi was de eerste Sovjetgrootmeester die asiel aanvroeg in het Westen. Het deed de gespannen verhouding tussen Oost en West in volle Koude Oorlog zeker geen goed. Na een kort verblijf in Nederland , waar hij in 1977 zelfs landskampioen werd, emigreerde Viktor naar Zwitserland (1978) waar hij bleef wonen tot zijn dood. In de WK-cyclus die volgde op zijn vlucht moest Viktor Korchnoi louter uitkomen tegen ex-landgenoten. Zo versloeg hij in 1977 achtereenvolgens Petrosian (6½-5½), Poloegajevski (8½-4½) en oud-wereldkampioen Spasski (10½-7½).

In 1978 speelde Korchnoi tegen aartsrivaal Anatoli Karpov om de wereldtitel. Deze wedstrijd ging de geschiedenis in als de meest bizarre ooit gespeeld. Er was meer deining naast het bord dan op het bord met als meest flagrante uitschieters : Karpov eiste dat de stoel van Korchnoi werd onderzocht met behulp van X-stralen op zoek naar verboden voorwerpen. Korchnoi vroeg dan weer dat een hypnotiseur die tot Karpovs entourage behoorde werd verwijderd uit de zaal omdat hij last had van negatieve vibraties. Karpov op zijn beurt klaagde over de zonnebril van Korchnoi die het licht op het podium teveel weerkaatste. De zotste eis kwam evenwel van Viktor Korchnoi die wou dat Karpov tijdens de wedstrijd geen vruchtenyoghurt zou eten, want zijn secondanten zouden hem met de kleur van de vruchtjes signalen kunnen geven ! Er werd gelukkig ook nog een beetje geschaakt : Na eerst zeven gelijke spelen, nam Karpov resoluut de leiding met drie winstpartijen meer dan zijn uitdager, Korchnoi won één puntje terug maar moest het onmiddellijk teruggeven. Karpov leidde met 5 tegen 2 in de winstpartijen en had genoeg aan één punt om zijn wereldtitel te verlengen. Viktor De Verschrikkelijke vocht als een leeuw en kwam terug tot 5-5. Karpov herwon net op tijd zijn kalmte en versloeg Korchnoi in de volgende partij : 6-5 en Anatoli Karpov verlengde zijn wereldtitel. Na deze titelstrijd startte de schaakbond van de Sovjetunie een boycot van de matchen waar Korchnoi aan deel nam. Dit had tot gevolg dat hij een aantal jaren moeite had om uitnodigingen voor grote tornooien te krijgen. Voor het wereldkampioenschap bleef hij echter meedoen. In 1981 versloeg hij Petrosian (5.5-3.5) en Poloegajevski (7.5-6.5), waarna hij in de finale tegen Robert Hübner moest uitkomen. Hübner brak de match af bij een 4.5-3.5 achterstand en zodoende mocht Korchnoi wederom tegen Karpov aantreden in de strijd om de wereldtitel. Het ging er deze keer minder bizar aan toe, maar achter de schermen werden vuile politieke spelletjes gespeeld : Toen Korchnoi asiel kreeg in het Westen waren zijn vrouw en zoon achtergebleven in de Sovjetunie. Korchnoi Junior wou zijn vader volgen achter Het Ijzeren Gordijn, maar de autoriteiten kregen lucht van zijn driest plan. Hij werd opgepakt en naar een werkkamp gestuurd. Dat zijn niet bepaald gunstige omstandigheden voor een vader om te strijden voor de hoogste schaakeer. Viktor Korchnoi verloor dan ook met grote cijfers van Anatoli Karpov (7-11). Korchnoi is één van de weinigen die dicht bij de wereldtitel zijn geweest zonder haar te winnen. In de volgende kandidatencyclus speelde Korchnoi nog éénmaal een belangrijke rol. Niet zozeer door in 1983 van Lajos Portisch te winnen(6-3), maar door tegen Garry Kasparov te spelen. Viktor toonde heel wat sympathie voor de jonge Kasparov, waarin hij zichzelf herkende. Ook Kasparov werd naar de achtergrond geduwd door de Sovjetregering die partijgenoot Karpov liever zag schitteren aan de hoogste schaakhemel. Korchnoi begon goed, maar zakte later in en verloor met 4-7. 

In de jaren tachtig en negentig bleef Korchnoi een actief en succesvol tornooispeler; in de matchen van de kandidatencyclus speelde hij echter geen rol van betekenis meer. Hij speelde geregeld met veel succes de Olympiade voor zijn nieuwe thuisland Zwitserland, won in 2006 ‘The Bayoles Open’(Spanje) voor Tiviakov en in datzelfde jaar werd hij wereldkampioen bij de senioren. Hij blijft actief in de schaakwereld tot hij in december 2012 een beroerte krijgt. Schaken op hoog niveau wordt moeilijker en moeilijker: In 2015 laat hij nog eens van zich horen door in een exhibitiewedstrijd tegen de Duitse grootmeester Uhlmann gelijk te spelen. Het was nog één van zijn zeldzame wapenfeiten, officieel had hij zich in december 2014 teruggetrokken uit de schaakwereld en was hij met 'pensioen'.
Korchnoi was in alle opzichten een opmerkelijke speler : Hij voelde zich zowel thuis in offensieve als in defensieve partijen. Hij kon aanvallen, de tegenaanval succesrijk voeren, positioneel spelen en was een meester in het eindspel. In onderlinge partijen was hij veel beter dan Tal, Petrosian en Spassky en hield hij gelijke tred met Botwinnik en Fischer. Gedurende zijn opmerkelijke carrière versloeg hij alle wereldkampioenen van Botwinnik tot Kasparov, maar zelf wereldkampioen is hij helaas nooit geworden…

Brugge wint het rapid ploegenkampioenschap

Afgelopen zaterdag werd in Brugge gestreden voor de rapidtitel van West-Vlaanderen. Vijftien ploegen vonden hun weg naar de West-Vlaamse hoofdstad en namen het tegen elkaar op. In drie reeksen ingedeeld volgens ELO werd bijwijlen gestreden op leven en dood. De titel van beste West-Vlaamse rapidploeg ging naar de organiserende ploeg uit Brugge. Zij hielden het duizenden ELO-sterke team uit Oostkamp onder aanvoering van kapitein Tom Piceu achter zich. De eerste ploeg van Oostende vervolledigde de top drie. Roeselare één viel net naast het podium in de A-reeks en werd vierde. In de B-reeks (1800-1600 ELO) was iedereen aan elkaar gewaagd. Drie van de vier ploegen eindigden met 6 punten, het spel van scheidingspunten was Roeselare 2 echter niet gunstig gezind, de derde plaats werd dan ook ons deel. Winnaar in onze reeks werd Oostende 2, voor een team uit Brugge. In de C-reeks tenslotte was het Izegem dat aan het langste eind trok, voor de tweede ploeg van Oostkamp en een jeugdploegske uit Brugge. In het totaalklassement deed de tweede Roeselaarse ploeg het net iets beter (7de) dan de eerste  Roeselaarse ploeg (9de), maar sst dat mocht ik eigenlijk tegen niemand vertellen...

Ondertussen werd op het thuisfront in eerste klasse één inhaalpartij gespeeld. Het was de laatste partij voor Didier en Francky en die eindigde op een puntendeling en het was in tegenstelling tot wat men zou vermoeden een felbevochten remise: Het ging tot de twintigste zet gelijk op en het stond zolang ook volkomen materieel gelijk. Toen besloot Didier met zijn dame op wandel te gaan en infiltreerde in het vijandelijke kamp via de damevleugel. Aanvankelijk was de buit bevredigend met één extra pion, maar Francky slaagde er in om Didiers dame in te sluiten. Wit probeerde de schade enigszins te beperken en verkreeg een toren en twee pionnen als compensatie. Toen de stelling werd dichtgegooid en er letterlijk geen doorkomen meer aan was, werden de punten in onderling overleg netjes verdeeld.

Momenteel vindt in Shamir (Azerbeidjan) de Gashimov-memorial plaats. Een evenement dat de veel te vroeg gestorven grootmeester Vugar Gashimov herdenkt. Gashimov stierf in 2014 op zevenentwintigjarige leeftijd aan de gevolgen van een hersentumor. Hij was een veelbelovend talent die al enkele grote tornooien zoals Cappelle-la-Grande (2008) en Reggio Emilia (2010) op zijn erelijst had staan. Gashimov stond ook bekend als een te duchten blitzer. Hij was verder ooit zesde (2009) op de ELO-ranglijst en genoot veel respect onder zijn schakende collega's, die met dit tornooi ervoor zorgen dat hij nooit vergeten zal worden...  Ook nu is het kruim van de schaakwereld present. Onder de deelnemers treffen we onder andere Caruana, Giri, Hou en Mamedyarov aan.  Na vijf van de negen ronden leidt Caruana met 4.5/5 op een zucht gevolgd door Giri (4/5), die eindelijk ook begint te winnen op prestigieuze tornooien. De derde geklasseerde Karjakin heeft 3 op 5. Alle info vind je hier: Gashimov-memorial .

Vrijdag aanstaande wordt de winnaar van het 35ste Lentetornooi in de bloemetjes gezet. Onze Martijn Maddens volgt zichzelf helaas niet op. Het is Tom Piceu die nogmaals met de eerste prijs gaat lopen en hij doet het dit keer zonder puntenverlies, 7/7 ! Een dikke proficiat hiervoor. Tweede werd Joachim Vandenbuerie en derde Emiel Vandewiele, beiden met 5.5/7. De prijsuitreiking wordt traditioneel gevolgd door een aardbeienblitz, dewelke gratis is voor de deelnemers van het tornooi en waarvoor andere geïnteresseerden de luttele som van 7 euro betalen. Een spotprijs dus voor veel blitzplezier...

Sander Lefere verlengt zijn titel van clubkampioen

Sander Lefere is de nieuwe kampioen in eerste klasse en hiermee volgt hij jawel zichzelf op! Proficiat namens het bestuur en alle Torrewachters! Sander had nog een halfje nodig om zeker te zijn van de titel, maar zoals het een echte kampioen betaamt zette hij de kroon op het werk met een klinkende zege tegen de tweede in de rangschikking Kris Muylle. Kris was er zoals steeds in de opening als een raket van doorgegaan, maar in het middenspel begon zijn motor te sputteren en dat leidde uiteindelijk tot een onzachte landing. In schaaktaal: Kris blitzte er op los en toen hij begon na te denken was het al te laat met een kwaliteit en pion in zijn nadeel. Sander schaakte het mooi uit en kan zich nu al opmaken voor de startsimultaan van het volgende seizoen!
In tweede was er nog de strijd voor de derde plaats tussen Jan en Guido welke op remise eindigde. Tenslotte was er nog derde klasse waar Dany Van Hamme zonder problemen won van Raf Muylle. Het schaakseizoen 2015-2016 zit er zo goed als op. Voor de geschiedenisboekjes moeten nog enkele achterstallige matchen ingehaald worden. Langs deze weg doe ik dan ook een warme oproep om deze partijen zo spoedig mogelijk te spelen. De voorzitter zal het u lonen...

*De Rus Ernesto Inarkiev heeft het individueel Europees kampioenschap dat gespeeld werd in Kosovo gewonnen met 9/11. Op een half punt volgt de Let Kovalenko, die op zijn beurt op de hielen wordt gezeten door een trio met 8/11 zijnde Jobava, Navara en Vallejo Pons. Alle uitslagen en standen  vind je hier: Europees kampioenschap. Voor de liefhebbers staan er maar liefst 617 partijen klaar om te downloaden (klik bovenaan op competition en selecteer vervolgens PGN)! Dat wordt smullen Hubert! Als toetje deze week de winstpartij van de Europese kampioen Inarkiev uit de achtste ronde tegen topseed Navara.
*Volgende week zijn de Torrewachters op de afspraak in Brugge waar het West-Vlaams Rapid ploegenkampioenschap plaatsvindt. Op deze blog mag u volgende week dan ook een verslagje verwachten.

Twee kampioenen in derde

Er waren dit weekend heel wat kampioenen te vieren :-) , ook de derde klasse van de Roeselaarse competitie heeft eindelijk zijn geheimen prijsgegeven. Filip Verstraete had genoeg aan een remise tegen Marc Terryn om naast Robbert aan de leiding te komen en dat deed hij dan ook. Dit betekent dat Filip het haalt op scheidingspunten van onze jonge belofte, die wat benadeeld is door het terugtrekken van Erik Claessens uit de competitie. Erik had namelijk niet de helft van zijn partijen gespeeld en daardoor vielen zijn uitslagen weg.  Doodjammer voor Robbert die hun wederzijdse partij had gewonnen. Na onderling overleg met Filip en met de goedkeuring van het voltallige bestuur werd daarom beslist om dit jaar in derde twee kampioenen te huldigen. Een dikke proficiat dus voor Filip en Robbert! Er was nog een andere wedstrijd in derde, die tussen Piero en Dany. Die laatste was al vroeg met een stuk gaan lopen en toen Piero domweg nog een stuk in de aanbieding plaatste, gaf hij zwaar ontgoocheld op.
Ook in tweede werd er ingehaald: Jan Selschotter pakte de volle buit in zijn confrontatie met voorzitter Jozef Reynaert en Marc Van Gysel won overtuigend van eerstejaars Atef Baza. In tweede en derde zijn de kampioenen gekend, enkel in eerste staat het mathematisch nog niet vast. Sander en Kris zijn de enige overgebleven kandidaten. Zij speelden afgelopen weekend niet. Wie wel op de mat kwamen waren Francky en Bernard & Louis en Ben. In een gelijkopgaande partij liet Francky zich ringeloren in het eindspel. Ben kon Louis verrassen en neemt hiermee een stevige optie op de derde plaats.

Tot slot nog dit schaaknieuws lichtheet van de naald:
*België doet weer een poging om een plaats te veroveren op de internationale schaakkalender en kijkt daarvoor op geen (frank) euro. In Leuven wordt namelijk een vierdaags (17-20 juni 2016) rapid- en blitztornooi georganiseerd met de grootsten van deze schaakaarde. Wereldkampioen Carlsen, Anand, Nakamura, Giri en nog enkele straffe mannen zullen in de universiteitsstad van jetje geven. Alle info is te vinden op de site van het tornooi: Grand Chess Tour.
*In Gjakova (Kosovo) wordt momenteel het individueel Europees kampioenschap gespeeld. Na vier van de 11 ronden staan drie spelers met het maximum bovenaan: De Pool  Wojtaszek, de Rus Inarkiev en de Georgiër Jobava. Topseed Navara (2735 ELO) volgt op een halfje. Uitslagen en standen zijn hier te vinden: Europees kampioenschap 2016  Jawel Hubert, je kunt ook de partijen downloaden, maar ik ga je eerst wat laten zoeken...

Martijn wint Open Reeks van het Kampioenschap van Vlaanderen 2016

Martijn Maddens heeft het hem weer gelapt: Onze stilaan 'beroepsschaker' heeft het Open tornooi van het Vlaams kampioenschap 2016 te Gent gewonnen met de scheidingspunten. Martijn verloor niet één keer en haalde maar liefst 6/7 !!! Tweede werd met dezelfde score De Bock Thijs. Op de derde plaats met 5/7 vinden we Van Houtte Randy. Verder treffen we nog enkele oude bekenden aan, die het ook verre van slecht deden: Francky Deketelaere (20ste met 4/7) en Pauwel Deblauwe (23ste met eveneens 4/7).
De kampioen van Vlaanderen in de gesloten reeks werd oude krijger Ashote Draftian 5.5/7 voor Arno Bomans 5/7 en Lenaerts Lennert 4.5/7. In een 'onthoofd' Vlaams kampioenschap zonder de grote namen, als daar zijn Dockx, Geirnaert, Van der Stricht, Hovhanisian,... werd het een open strijd waarin Draftian van het begin tot het einde aan de leiding stond. Alle klassementen en resultaten kun je via deze link vinden : Eindklassement Vlaams Kampioenschap  De geïnteresseerden kunnen ook alle partijen uit de gesloten reeks downloaden en dat doe je hier:  Partijen gesloten reeks  (bovenaan op deze pagina, geen dank...).

De competitie kabbelt intussen rustig verder met het tempo van een landelijk lieflijk kronkelend beekje. Een zestal partijen werden betwist, wat een significant deel vormt voor een korte bespreking. In eerste probeerde Louis Peter te verrassen met een Aljechin. Die laatste was niet onder de indruk en hij kwam zelfs met voordeel uit de opening. Toen Louis zijn dame opgejaagd werd in een complexe stelling stelde onze sympathieke Waal remise voor en Peter aanvaardde het aanbod, want het was nogal warm voor een lang partijtje schaak. Didier Dalschaert nam het op tegen rode lantaren Belgacem en had het knap lastig in de opening. In het middenspel zette Didier echter de puntjes op de i door de vijandelijke koning mat te zetten in het centrum.
De battle in tweede tussen Jan Selschotter en Tom Van Bruaene werd gekenmerkt door enkele stukblunders, eerst was Jan de pineut. Enkele zetten later deed ook Tom zijn duit  in het zakje en toen werd er maar wijselijk tot een puntendeling besloten. Marc van Gysel en Jos Reynaert hadden geen last van de warmte en speelden de langste partij van deze zwoele zaterdagmiddag. Het werd een hard bevochten gelijkopgaande strijd, waarin Marc uiteindelijk zegevierde dankzij een ondekbaar mat in twee.
In derde deed Robbert wat hij moest doen en dat was winnen van Guy Vandamme. Guy maakte het hem niet bepaald lastig en zo behoudt onze jongste een waterkansje op de titel in derde. Dan was er nog de partij tussen Piero en René een felbevochten game die eindigde op een anticlimax toen René opgaf in een glad gewonnen stelling. Het publiek begreep er niets van en ook René wist achteraf niet wat hem had bezield...

Tot slot nog dit nieuws, vers van de pers: Deze week rolt van diezelfde pers de tweede Torrewachter van het seizoen, vanaf zaterdag verkrijgbaar in het lokaal en dat is weer een méér dan gegronde reden om eens binnen te wippen...

Komkommertijd

Nu Liga en Interclub voor dit seizoen verleden tijd zijn en ook de competitie stilaan zijn geheimen prijsgeeft, is de jaarlijkse komkommertijd aangebroken. Deze blog zal dan ook de komende maanden iets minder uitgebreid zijn dan gewoonlijk. Een mens moet al eens herbronnen...

In de clubcompetitie staan enkel nog inhaalpartijen op het programma en dat was er zaterdag aan te merken met de salonremise van Peter en Pauwel, de boog kan niet altijd gespannen staan... Ook tussen Ben en Sander werd nogal snel de vredespijp gerookt. Als clubkampioen heeft Sander nu nog een half puntje nodig om zijn titel te verlengen. De enige partij waarin serieus werd gebikkeld was die tussen Herman en Franky. Na een boeiende partij was het uiteindelijk laatstgenoemde die het volle punt kon scoren.
In tweede won Guido Vancoillie van Marc Van Gysel en komt hierdoor de top drie binnen. Rest ons nog derde klasse waarin Robbert alweer won en dit keer van de Keizer van het Roeselaarse nachtleven, de genaamde Philippe Maddens. Hiermee blijft Robbert een nek-aan-nekrace voeren met Filip Verstraete voor de titel in derde.

Thijs won zijn laatste partij voor De Toren van Roeselare tegen Stijn Herreman en legt hiermee beslag op de tweede plaats in het eindklassement. Martijn Maddens won, zoals hier al eerder viel te lezen, de allereerste editie van dit tornooi.

Tot slot nog dit: Op 28 mei 2016, is er na een jaartje onderbreking, opnieuw het West-Vlaams Rapid ploegenkampioenschap. De plaats van afspraak is dit keer Brugge en meer bepaald in de Dienst Onderhoud Gebouwen (dezelfde plek als waar het Lentetornooi doorgaat). Er worden vijf ronden gespeeld van 20 minuten per persoon en per partij. Wie interesse heeft, die geeft zijn naam door aan Bernard, die de ploegen samenstelt. Twee jaar terug behaalde Roeselare de titel in de A-Reeks en die willen we uiteraard behouden. Inschrijven is dus de boodschap...