woensdag 18 oktober 2017
Kampioenen in Kleiputten
Naar een aloude volkstraditie die stamt uit de vorige eeuw werden ook dit jaar de Roeselaarse schaakkampioenen in het voetlicht geplaatst. Ook dit keer werden de festiviteiten in goede banen geleid door regisseur van dienst, voorzitter Jozef Reynaert. Plaats van afspraak waren opnieuw de Rumbeekse Kleiputten, een natuurreservaat op een boogscheut van Roeselare, dat vorig jaar van een gewisse dood werd gered door stand-up comedian Wouter Deprez. Wouter is behalve een filosofische meesterverteller van grappen en grollen ook een vechter voor ons natuurbehoud. Dankzij zijn protest en bekendheid werd voldoende ruchtbaarheid gegeven aan de snode plannen van een projectontwikkelaar die een stuk van de bossen in het reservaat wou verkavelen en duur verkopen aan de iets meer kapitaalkrachtigen onder ons. Ook Taverne De Kleiputten, waar we jaarlijks onze kampioenenviering houden was hierdoor bedreigd met sluiting. Voorlopig en laten we hopen definitief is deze verkaveling nu van de baan en konden we weer eens met zijn allen plaatsnemen aan een rijkgevulde feestdis. Zo werden we onder andere vergast op garnalen in de vorm van kroketjes uit onze olie- en plasticrijke Noordzee, zedig geslachte koeientong uit de slachthuizen van Izegem en als toetje kregen we een mix voorgeschoteld van vanille ijs en verse aardbeien. Een mens zou van minder watertanden en 'mondkwijlen'. Maar ere wie ere toekomt: De kampioenen van seizoen 2016-2017 daar ging het eigenlijk om. In eerste klasse was dat Ben de Cat, die voor de eerste keer in zijn lange schaakcarrière de Roeselaarse trofee boven zijn hoofd kon steken. Jorit Da Silva Heleno, met zo'n naam moet je wel knalprestaties leveren in het schaken, was dan weer de beste in tweede klasse. Voor de volledigheid geef ik hier ook nog de namen van de andere (niet aanwezige) prijspakkers van het voorbije schaakjaar: Belgacem Hajaji (Kampioen 3de), Tom Van Bruane (Voorronde), Michiel Bleys (Toren van Roeselare) en Martijn Maddens (Zomercompetitie). Tot slot en om nog vollediger te zijn: Ben De Cat was dit jaar ook de onbetwiste blitzkampioen en Jorit won ook een voorronde. Voilà nu kan iedereen tevreden zijn...
Zaterdag laatstleden werd ook de eerste ronde van onze nevencompetitie 'De Toren van Roeselare' geschaakt. Benjamin Robbert deed zijn uiterste best tegen nestor Herman Ottevaere en plooide pas in het eindspel, waar de méér ervaren Herman de zwakte in de vijandelijke pionnenstelling (dubbelpion) aanviel en uitbuitte. Titelverdediger Michiel Bleys mocht de schaakwei in tegen Brian Wollaert. Brian offerde nogal onbesuisd een pion en na hevige complicaties gekruid met heel wat geruil over en weer, kwam er een eindspel uit de bus van toren + 3 pionnen (Michiel) tegen twee stukken (Brian) een finale die Michiel naar zijn hand zette. De geestelijke vader van 'De Toren van Roeselare' Thijs Vermeir nam het op tegen Guido Vancoillie. Thijs was aan de winnende hand met een extra toren en pion, maar verloor dan zijn concentratie en een counter van Guido met schaak zorgde er zowaar voor dat de stelling nagenoeg in evenwicht kwam. Het remisevoorstel van Guido werd dan ook zonder aarzelen aangenomen door Thijs. Toch wel een gemiste kans voor die laatste...
Er waren ook nog enkele inhaalwedstrijden en vooruitgeschoven partijen in het clubkampioenschap:
Bernard maakte het Jorit knap lastig en de ontstane complexe stelling bracht die laatste in dwingende tijdnood. Iets wat Jorit het nodige zweet kostte, maar hem uiteindelijk een half punt opleverde. In tweede werden vier partijen betwist. Zo behaalde Diederik zijn eerste zege van het seizoen tegen Pieter na het afslaan van diens aanval op zijn koningsvleugel en een tegenaanval waarbij Pieter een stuk moest geven. Mario Verbanck en Eric Wydaeghe speelden een knotsgekke match, waarbij Mario een stuk won en vervolgens nogal optimistisch en incorrect offerde en toch nog verloor. Tenslotte waren er nog Frederique Lievens die schaakles kreeg van Marc Van Gysel en Philippe Maddens die zichzelf en de wereld verbaasde door te winnen van Salvatore die ergens onderweg zijn dame was kwijtgeraakt...
De eerste ronde van de Ligakampioenschappen vond zondag plaats in het door file's omgeven Brugge. Voor de uitslagen en de standen verwijs ik jullie naar de site van de organisatie en die staat hier .
Volgende week herneemt het schaakleven in Roeselare zijn normale gang met de competitie op zaterdag en de derde ronde van de Interclubs op zondag. De eerste ploeg trekt richting Aalter en de tweede ploeg mag jawel naar Brugge en jawel de file's zullen weer van de partij zijn, want de snoodaards van de voetbalbond hebben Club Brugge - Antwerp gepland op zondagnamiddag om 14h30. Ondergetekende ziet het als chauffeur al weer geweldig zitten...
dinsdag 10 oktober 2017
Zekerheden
Zijn er nog zekerheden in het leven? Moeten we straks blij zijn als onze Rode Duivels over Cyprus walsen met hun te duchten aanval, maar straks weer enkele doelpunten slikken dankzij hun wankele verdediging? Is Catalonië nu wel of niet onafhankelijk te noemen na het warm en koud geblaas van de Catalaanse premier? Wie gelooft die Amerikanen nog als de grootste 'pussygrabber' uit het Witte Huis zich haast om vandaag die andere verguisde 'poesgrijper' uit Hollywood de mantel uit te vegen?
Niets of niemand lijken we nog te kunnen vertrouwen, de certitudes zijn verdwenen uit ons bestaan... Of toch niet? Neen, want wat we met een aan 100% grenzende zekerheid kunnen meedelen is dat er zaterdagnamiddag terug geschaakt werd in Roeselare en dat het verdorie nog leuk was ook. Als dat geen originele/onnozele (schrap wat niet past) inleiding was, dan weet ik het ook niet meer...
Een kort overzichtje van de gepleegde feiten beginnende bij de Roeselaarse eredivisie. Ouderdomsdeken Herman Ottevaere had een rustige namiddag toen tegenstander Jan Selschotter een paard en prise zette zonder er ook maar enige vorm van compensatie voor te krijgen. Een jammerlijke blunder waar iedereen vroeg of laat wel eens mee te maken krijgt. Kampioen Ben heeft een originele kijk op het schaakspel, zo luidt de eerste wet in het Delcatto-universum: Rokeer niet, want dat is tijdverlies! Zo geschiedde ook deze keer. Na de lichte schermutselingen van rivaal Louis voor zijn koningsstelling afgeslagen te hebben, trok Ben via de g-lijn ten aanval gezeten op een driest paard. Het later ontstane eindspel waarin een dame werd gewisseld voor toren en paard was technisch gewonnen voor onze 'champ'. Ondergetekende maakte na drie remises terug kennis met de nederlaag. Bernard Logie was de betere in een gelijkopgaande match, waar ik zonder plan wat zat aan te modderen en vroeg of laat loopt dat hopeloos verkeerd. Een ondoordachte torenzet beroofde mijn paard van zijn laatste vluchtveld en weg was het paard en even later ook het punt. Tijdens de onvermijdelijke 'tooganalyse' achteraf sprak Herman O. de wijze woorden: " Beter een slecht plan dan helemaal geen plan!" Plannen is iets wat Francky altijd doet en dat leverde hem al vroeg pionwinst op tegen Jorit. Maar Jorit gaf zich niet gauw gewonnen. Na een doordacht stukoffer kwamen de bordjes terug in evenwicht en was de remise een feit. Achteraf aan diezelfde toog van hierboven, waar men kwistig strooit met levenswijsheden, vertelde Francky dat hij Jorit maar een half pakske slaag had kunnen geven... Tja, misschien was het wel omgekeerd? Pauwel en Kris bikkelden het hardst om de knikkers. Na maar liefst 83 zetten en tweemaal dwingende tijdnood moest Pauwel de handdoek in de ring werpen. Kris Muylle, beste mensen is in bloedvorm!
In tweede klasse ging nieuwkomer John Destreel met het volle punt lopen tegen Dany Van Hamme. Een 'kwal' in de openingsfase en een torenblunder van die laatste in het eindstadium waren voldoende voor winst. Erik Claessens strooide van meet af aan zand in de ogen van Mario Verbanck door met het Frans uit te pakken. Mario die volstrekt niet tweetalig is, liep algauw achter de feiten aan en hij kon die niet meer inhalen... Sommige mensen lijken voor het ongeluk geboren en geluk lijkt voor die gasten steeds uit hun handen weg te glippen, anderen stralen geluk uit en 'sjans' is nooit ver weg uit hun leven. Hubert Gryson behoort duidelijk tot deze tweede categorie. Na een vroege torenblunder slaagt hij er toch nog in, met behulp van twee vrijpionnen, om de volle buit mee naar huis te nemen. Philippe Maddens was de pineut van dienst. Philippe zal bij zijn 'tooganalyse' wellicht gedacht hebben: "Geen geluk in het spel is ..."
Over de rest van de partijen kan ik (moet ik) kort zijn, wegens weinig of niets van gezien of gehoord. Zo werd de vredespijp nogal vlug gerookt tussen Pieter Menu en Filip Verstraete. Was Salvatore al snel aan het nippen van een schuimende pint na een torenblunder van Renaat. Haalde de ervaring van Jozef het van nieuwkomer Diederik. Deelden Stijn Herreman en Adhemar Devolder de punten na een gelijkopgaande battle die geëindigd was in een finale met loper, torens en pionnetjes. En blunderde René deze keer zijn toren niet, maar verschalkte hij daarentegen Eric in een eindspel met zijn betere paard tegen de slechte loper...
*Volgende week staat de eerste inhaaldag van dit seizoen op het programma en begint voor de 'Die Hards' De Toren van Roeselare. Volgt Michiel Bleys zichzelf op? Welk konijn schudt Martijn uit zijn hoge hoed...? Te volgen langs deze weg vanaf de volgende blog.
*Zondag aanstaande gaan ook de individuele ligakampioenschappen van West-Vlaanderen van start. Dit keer in een organisatie van schaakclub 'De Dolle Torre' het vroegere Gazel. De plaats van afspraak is het clublokaal van de Brugse schaakclub en inschrijven kun je hier doen, maar let wel, de uiterste inschrijvingsdatum is woensdag 11 oktober en dat is heel dichtbij of net voorbij...
*Volgende week ook meer over de kampioenenviering van zaterdag aanstaande in de Rumbeekse 'Kleiputten'. Ook hiervoor lopen de inschrijvingen af op diezelfde woensdag
11 oktober. Waar wachten jullie nog op?
dinsdag 3 oktober 2017
Tweede ronde Interclubs
Het gaat hard in interclubland, na vorige week de eerste ronde succesvol verorberd te hebben, mochten beide ploegen ook deze week aan de slag. Ploeg twee 'verorberde' lustig verder terwijl ploeg één zich verslikte en het hapje uit het Meetjesland ietwat op de maag bleef liggen. Sterreporter van dienst, Bert Feys was erbij en brengt een boeiend verslag vanuit de eerste lijn...
"Gisterenmiddag maakte de eerste ploeg van de Torrewachters zijn eerste verplaatsing van het nieuwe seizoen. Met MSV stond een gevaarlijke tegenstander op het menu. We kregen een jeugdige ploeg voorgeschoteld. Aanvankelijk zag het er vrij goed uit. Zowel Michiel, Bert, Bernard als Pauwel bouwden betere stellingen uit. Bernard kon uiteindelijk zijn licht voordeel niet ombuigen in winst. Op het einde mocht hij naar eigen zeggen tevreden zijn met remise. Bij Pauwel en Fabio liep het plots verkeerd. Fabio had gehoopt om via de d-lijn een winst te forceren, maar die zat er nooit echt in. Zijn tegenstander creëerde een vrijpion en maakte het mooi af. Pauwel verloor een kwaliteit en hij moest uiteindelijk na een drietal uur hevige strijd het hoofd buigen. Ook op bord twee liep het plots mis. Michiel die tot dan een heel onderhoudende partij had gespeeld wou het in een gewonnen stelling plots forceren. Daarbij verloor hij het stuk dat hij een uur daarvoor gewonnen had. "Gelukkig stelde mijn tegenstander nog remise voor, want ik denk dat ik verloren stond", gaf Michiel ridderlijk toe. Gelukkig viel er ook nog wat goed nieuws te rapen. Bert speelde aanvankelijk een goede partij en forceerde met een kwaliteitsoffer de winst. Feys junior rekende echter een zetje verkeerd waardoor zijn tegenstander toch nog kon overleven. Met drie pionnen voor een kwaliteit maakte Bert uiteindelijk toch de klus af, al had de 0-1 een uur vroeger op het bord moeten staan. Martijn overleefde een serieuze aanval van zijn tegenstander. Ons eerste bord ging niet in op een zetherhaling en speelde resoluut voor de winst. Zijn tegenstander overzag een betere voortzetting waardoor Martijn beter en beter kwam te staan. De Roeselarenaar maakte een moeilijk eindspel mooi af. 3-3. Na de mooie winst van vorige week toch een kleine teleurstelling. Onze tegenstanders hadden allemaal minder ELO. Toch durf ik zeggen dat MSV dit seizoen nog een pak punten zal halen. In het klassement zakken we van de eerste naar de derde plaats. Topfavoriet Waregem staat samen met Sint-Amandsberg aan kop."
Het relaas van de Bredense avonturen van de tweede ploeg heb ik proberen te distilleren uit de schrijfsels die ik terugvond in mijn mailbox. Onze joker van dienst Didier debuteerde op bord één tegen een onzichtbare tegenstander. Hugo Roman was in geen velden of wegen te bespeuren. Eventjes werd gedacht dat hij plots van achter het hoekje zou opduiken om al blitzend zijn match af te werken, wat hij wel meer doet, maar nee hoor Didier kreeg het punt in zijn schoot geworpen. Nog een geluk dat ze Rodenbach en chips hadden aan het zèèètje, véél chips... Robbert kwam, zag en overwon. In een Schots Gambiet-veegpartijtje was zijn jonge tegenstander al gauw het Noorden kwijt en toen hij er ook nog een toren bij inschoot was het uit en konden we al niet meer verliezen. Erik Claessens keek Kathleen Demeyere in de ogen, efkes toch en toen verloor hij een pion in de opening! Wanneer Erik wat meer naar zijn bord keek ging het beter, hij ontwikkelde druk in het middenspel en Kathleen moest een pion teruggeven. In een gelijke stelling werd een puntendeling overeengekomen en de buit, de teamzege was binnen voor de ploeg. Het resultaat van Herman was niet meer van levensbelang misschien enkel voor de geschiedenisboekjes? Na een valse start van zijn partij omwille van een sputterende klok, zeelucht is blijkbaar niet goed voor digitale machines, werd het een gelijkopgaande pot schaak die evolueerde naar een eindspel met gelijke lopers en evenveel pionnen. Ook hier een terechte remise en de lange en vooral vroege terugtocht naar het hart van West-Vlaanderen kon met deze 1-3 overwinning feestelijk ingezet worden...
Bernard komt in een Caro Kann een pion voor tegen Louis. Die laatste schiet wakker en wint even later de pion terug met schaak. Het loperpaar van onze sympathieke Waal (Zijn er dan andere?) maakt de klus en dus ook Bernard af. In de vroege topper tussen Kris Muylle en Ben De Cat vertrok eerstgenoemde weer eens razendsnel uit de startblokken. Ben overleeft de Londense aanval en heeft nu een eerdere makkelijke prooi aan de witte koning want die staat nog lekker centraal. De genadeslag komt er met toren, loper en paard. Ben boekt zo een belangrijke zege in de nog lange weg naar de titel. Peter en een zieke Jorit deelden de punten. Ook deze partij kende twee gezichten: Eerst was het Jorit die de damevleugel 'aan een nader onderzoek onderwierp' en vervolgens trok Peter op avontuur via de koningsvleugel. Het paardoffer op f5 was kansrijk voor ondergetekende, maar ik was tevreden met het halfje. Jan en Pauwel speelden een onderhoudende partij schaak met wisselende kansen, alleen zag de ene speler meer dan de andere. Zo liet Jan een kans op materieel voordeel liggen, probeerde hij verder iets te forceren met een torenoffer dat door 'specialist' Pauwel werd beantwoord met een tegenoffer wat een hogere nettowinst en uiteindelijk de hoofdvogel opleverde.
De boezemvrienden Herman en Didier maakten er zoals steeds een leuke match van. Didiers loperoffer werd door Herman correct weerlegd met een torenoffer. Hij staat beter, maar moet dan zijn financiële plicht vervullen aan de parkeermeter en verliest bij zijn terugkomst zijn concentratie en even later zelfs de partij. Tussen Francky en Guido ging het lange tijd gelijk op en dat was het ook materieel, maar Guido had zijn loper ongelukkig in de hoek geposteerd, jawel in die hoek waar de klappen vallen... In het eindspel rukte Franky's koning op richting loper en die moest Guido offeren voor een pion. De rest was kinderspel en dat brengt Francky Deketelaere zowaar aan de leiding in eerste.
In tweede haalde Hubert het in een vluggertje van Renaat nadat die zijn dame blunderde. Renaat & de vrouwen, 't is altijd iets... In de confrontatie tussen Mario en Filip offert eerstgenoemde zijn loper voor twee pionnen. Het blijkt niet voldoende want Filip boekt uiteindelijk nog een snelle winst. Pieter Menu haalt het dan weer van Eric Wydaeghe na paardwinst en volgens eigen zeggen 'met glans'! Belgacem kreeg na dertien zetten een paard cadeau van John en de rest was kinderlijk eenvoudig. Marc Van Gysel veroverde finaal de scalp of wat er van over is, van Salvatore nadat hij remise had afgewezen. Stijn Herreman liet dan weer kwaliteitswinst liggen tegen Erik Claessens, kwam alsnog een pion voor, maar rookte uiteindelijk de vredespijp omdat hij nog een afspraak (date?) had en dringend weg moest. Diederik en René houden elkaar lange tijd in evenwicht en gaan het eindspel in met toren + loperpaar (René) tegen toren, paard en loper (Diederik). Die laatste ruilt wijselijk de stukken af en nu is het echt wel remise. Tenslotte hebben we nog de partij tussen twee mensen die nog de oerknal, het ontstaan van de club van zeer nabij hebben meegemaakt: Jos en Adhemar. Het werd een felbevochten battle waarin Addie een pion kon snoepen in de opening. Die pion bleef zijn extraatje tot in het eindspel, maar de lopers van ongelijke kleur zorgden toch voor een puntendeling...
Oud maar geen fake news is dat de Armeniër Levon Aronian de wereldcup schaken in Tbilisi heeft gewonnen. Aronian haalde het in de tiebreaks met de rapidpartijtjes van zijn Chinese opponent Ding Liren. Ook oud nieuws, maar wel brandend actueel, is het feit dat de Torrewachters hun kampioenen vieren op 14 oktober. Het wordt hoog tijd om u in te schrijven (voor acht oktober) voor dat culinair festijn en entertainment van de bovenste plank. Ik voeg meteen de daad bij het woord, gelieve mij te volgen...
dinsdag 26 september 2017
Roeselare doet het prima in de eerste ronde van de Interclubs
Robbert speelt zijn allereerste Interclubpartij
Zondag laatstleden werd met twee knappe thuisoverwinningen het nieuwe interclubseizoen op de meest ideale wijze ingezet. De ambities voor beide teams zijn duidelijk: Beter doen dan vorig jaar! Met een vierde (Roeselare 1) en een net niet promotie na een thriller tegen Estaimpuis (Roeselare 2) wordt de lat dit jaar op olympische hoogte gelegd. Misschien wat voorbarig, maar niet alle dromen zijn bedrog...
Roeselare 1 kreeg meteen een zware brok schaak te verwerken. Landegem 1 was één van de weinige teams waartegen het vorig jaar de boot inging. De nederlaag was weliswaar nipt, de motivatie dit jaar om deze Oost-Vlamingen terug te pakken was des te groter. Landegem werd onverwacht en met een stevig pak voor de broek terug huiswaarts gestuurd. Een kort overzichtje van de feiten...
Didier Dalschaert haalde het allereerste punt voor Roeselare binnen. In een Grand Prix-Attack verslikte tegenstandster Sarah Snoeck zich in b3. Didier kon oogsten met stukwinst of een extra kwaliteit en de Landegemse deerne gaf meteen op. Didier kwam een verdieping lager meteen terug op krachten met een zakje chips en een glaasje Rodenbach. Hier kreeg hij niet veel later het gezelschap van Fabio die zijn eerste match kon remiseren na een niet zo makkelijk begin waarin zijn 'witte' rivaal de betere stelling had dankzij zijn zwartveldige superloper. De tactiek van onze Torrewachter bestond er natuurlijk in om dat sterke stuk af te ruilen. Wit kon dit alleen verhinderen door zetherhaling en zo kwamen beide spelers uit op een gelijkspel. Bernard op bord vijf kende een naar eigen zeggen rustige namiddag, toen zijn Landegemse opponent al na vier zetten een openingsfout maakte. Burny kreeg het initiatief en kon afwikkelen naar winst en misschien nog belangrijker voor hem: de finale volgen op TV van het WK Wielrennen. Bertje Feys bulkte van de adrenaline en kwam beter uit de opening. Even later stonden de bordjes terug gelijk en nam zwart succesvol over. Bert was dan ook niet weinig verbaasd dat enkele zetten verder zijn remisevoorstel werd aanvaard. Intussen was de strijd op de topborden in een beslissende fase getreden. Martijn Maddens op bord één kon via een truukje (van de foor?) dreigen met pionwinst. Xavier Goossens duidelijk niet van gisteren reageerde met enkele stukoffers. Onze Torrewachter hield het hoofd koel en toen het stof op het slagveld was gaan liggen had hij twee paarden en een toren voor een dame. Xavier gaf op en hiermee was de teamzege binnen. Michiel kon die nog verder aandikken en dat deed hij in een Koningsindische Aanval waar de jongeman uit Landegem iets minder kaas van had gegeten, m.a.w. hij kwam slecht uit de opening. De stukken van Michiel en dan vooral zijn paarden bleken 'berensterk'. De druk wordt verder opgevoerd en wit geeft op na veertig zetten. Schaken kan (soms) simpel zijn. Finaal wezen de bordjes 5-1 aan en dat is niet slecht voor deze eersteling van het kersverse seizoen.
Roeselare twee mocht vol aan de bak tegen het Gentse KGSRL 8 (!). Waar halen die gasten toch al die spelers? Op bord twee mocht ondergetekende zijn duivels ontbinden tegen Vincent Dooms. Het werd een Siciliaanse pot schaak, waarin veel geruild werd, wat uiteindelijk resulteerde in een vroeg eindspel met aanvankelijk de betere kansen voor de witspeler. Hij nam die niet en de partij verzandde in remise. Herman de 'Verschrikkelijke' pakte zijn tegenstander van meet af aan bij de keel en loste zijn greep niet meer. Een monsterlijk groot centrum vormde de basis van een dodelijke aanval (loper en dame) met mat of zwaar stukverlies als consequenties. Benjamin Robbert debuteerde in de Interclub op bord vier. Hij begon goed en kon algauw een pion snoepen van zijn rivaal. Zijn aandacht verslapte wat en zijn vroegtijdige aanval werd sterk beantwoord door de Gentenaar, die met eeuwig schaak naar remise afwikkelde. Robbert had wellicht op meer gehoopt, maar dat was allemaal zo erg nog niet, minder leuk is het als ze je met je wilde haren voor een meisje aanzien... Erik Claessens zat al vroeg op rozen toen zijn tegenstander in de opening zijn paard blunderde. Tegen beter weten in speelde hij verder. Het finale eindspel met loper + dame tegen dame werd zonder probleem door Erik omgezet in een volledig punt. De eindstand werd dan ook 3-1 in het voordeel van Roeselare. Beide ploegen zijn schitterend begonnen aan het nieuwe schaakjaar: Duidelijke zeges en geen enkele persoonlijke nederlaag. Meer moet dat niet zijn...
Zaterdagnamiddag werd de tweede ronde van de Roeselaarse competitie betwist. Een overzichtje in vogelvlucht:
Jan Selschotter kwam behoorlijk goed uit de opening, maar beukte zich vervolgens suf op de betonnen muur opgeworpen door Ben De Cat. Jan wilde iets te graag doorbreken en verwaarloosde zijn verdediging met als gevolg een pijnlijke penetratie van de dame op de andere vleugel met winst. Kris Muylle schaakt ook dit jaar sneller dan zijn schaduw. In zijn match tegen Bernard stond op het einde van zijn wedstrijd de klok op 1:28. Voor de niet-ingewijden: Men begint met 1:30 en per zet komen er 30 seconden bij. Fenomenaal dus en vooral als je weet dat hij ook nog het volle punt pakte. Jorit die een stuk (loper) was kwijtgeraakt in het eindspel kroop door het oog van de naald in zijn partij met Louis toen hij met eeuwig schaak alsnog een halfje kon binnenhalen. De partij tussen Herman Ottevaere en Guido Vancoillie eindigde met een anti-climax toen Guido zijn vlag viel in een iets betere stelling voor Herman. De partij tussen Peter en Francky eindigde op een terechte remise. Ondergetekende had weliswaar voortdurend het initiatief, maar onze papegaaienvriend vond steeds de juiste zetten en daar kom je als aanvaller ook niet ver mee.
In tweede ging het razendsnel tussen Stijn en Filip toen die laatste nogal ongelukkig zijn dame liet insluiten. Mario haalde het uiteindelijk van Pieter na een gelijklopende wedstrijd. Toen Mario het initiatief nam en Pieter eerder slapjes verdedigde kon eerstgenoemde het punt bijschrijven naast zijn naam. Hubert Gryson en Marc Van Gysel deelden de punten in een Stonewall-opstelling. De druk op de damevleugel van Diederik Wydooghe loonde uiteindelijk toen Eric Wydaeghe met een paardvork de dame van Diederik veroverde. Belgacem en Dany rookten al snel de vredespijp na enkele Philidorachtige constructies. De ervaring (?) van Philippe Maddens haalde het uiteindelijk van het jeugdig enthousiasme van Frederique Lievens. Het kan natuurlijk ook Philippes pionnenmeerderheid geweest zijn. Ook in de match tussen Jos en Erik speelde een pionnenmeerderheid een beslissende rol. Hier was het Jos die aan het langste eind trok. De laatste partij in tweede was er ook ééntje die op een anti-climax eindigde: René stond een kwaliteit voor tegen Adhemar en had de beste papieren voor winst, maar hij blunderde dan jammerlijk zijn toren weg en hij kon de boeken dichtdoen...
Ondertussen zijn ze op de Wereldcup schaken in het Georgische Tbilisi bezig aan de finale. Deze wordt betwist tussen de Chinees Ding Liren en de Armeniër Levon Aronian. Het tot nu toe zeer spannende verloop met wisselende kansen gaat ongetwijfeld leiden naar een nagelbijtende ontknoping? Alles is live te volgen op de officiële site van het tornooi: Tbilisi 2017 . Een volgende keer meer...
Roeselare 1 kreeg meteen een zware brok schaak te verwerken. Landegem 1 was één van de weinige teams waartegen het vorig jaar de boot inging. De nederlaag was weliswaar nipt, de motivatie dit jaar om deze Oost-Vlamingen terug te pakken was des te groter. Landegem werd onverwacht en met een stevig pak voor de broek terug huiswaarts gestuurd. Een kort overzichtje van de feiten...
Didier Dalschaert haalde het allereerste punt voor Roeselare binnen. In een Grand Prix-Attack verslikte tegenstandster Sarah Snoeck zich in b3. Didier kon oogsten met stukwinst of een extra kwaliteit en de Landegemse deerne gaf meteen op. Didier kwam een verdieping lager meteen terug op krachten met een zakje chips en een glaasje Rodenbach. Hier kreeg hij niet veel later het gezelschap van Fabio die zijn eerste match kon remiseren na een niet zo makkelijk begin waarin zijn 'witte' rivaal de betere stelling had dankzij zijn zwartveldige superloper. De tactiek van onze Torrewachter bestond er natuurlijk in om dat sterke stuk af te ruilen. Wit kon dit alleen verhinderen door zetherhaling en zo kwamen beide spelers uit op een gelijkspel. Bernard op bord vijf kende een naar eigen zeggen rustige namiddag, toen zijn Landegemse opponent al na vier zetten een openingsfout maakte. Burny kreeg het initiatief en kon afwikkelen naar winst en misschien nog belangrijker voor hem: de finale volgen op TV van het WK Wielrennen. Bertje Feys bulkte van de adrenaline en kwam beter uit de opening. Even later stonden de bordjes terug gelijk en nam zwart succesvol over. Bert was dan ook niet weinig verbaasd dat enkele zetten verder zijn remisevoorstel werd aanvaard. Intussen was de strijd op de topborden in een beslissende fase getreden. Martijn Maddens op bord één kon via een truukje (van de foor?) dreigen met pionwinst. Xavier Goossens duidelijk niet van gisteren reageerde met enkele stukoffers. Onze Torrewachter hield het hoofd koel en toen het stof op het slagveld was gaan liggen had hij twee paarden en een toren voor een dame. Xavier gaf op en hiermee was de teamzege binnen. Michiel kon die nog verder aandikken en dat deed hij in een Koningsindische Aanval waar de jongeman uit Landegem iets minder kaas van had gegeten, m.a.w. hij kwam slecht uit de opening. De stukken van Michiel en dan vooral zijn paarden bleken 'berensterk'. De druk wordt verder opgevoerd en wit geeft op na veertig zetten. Schaken kan (soms) simpel zijn. Finaal wezen de bordjes 5-1 aan en dat is niet slecht voor deze eersteling van het kersverse seizoen.
Roeselare twee mocht vol aan de bak tegen het Gentse KGSRL 8 (!). Waar halen die gasten toch al die spelers? Op bord twee mocht ondergetekende zijn duivels ontbinden tegen Vincent Dooms. Het werd een Siciliaanse pot schaak, waarin veel geruild werd, wat uiteindelijk resulteerde in een vroeg eindspel met aanvankelijk de betere kansen voor de witspeler. Hij nam die niet en de partij verzandde in remise. Herman de 'Verschrikkelijke' pakte zijn tegenstander van meet af aan bij de keel en loste zijn greep niet meer. Een monsterlijk groot centrum vormde de basis van een dodelijke aanval (loper en dame) met mat of zwaar stukverlies als consequenties. Benjamin Robbert debuteerde in de Interclub op bord vier. Hij begon goed en kon algauw een pion snoepen van zijn rivaal. Zijn aandacht verslapte wat en zijn vroegtijdige aanval werd sterk beantwoord door de Gentenaar, die met eeuwig schaak naar remise afwikkelde. Robbert had wellicht op meer gehoopt, maar dat was allemaal zo erg nog niet, minder leuk is het als ze je met je wilde haren voor een meisje aanzien... Erik Claessens zat al vroeg op rozen toen zijn tegenstander in de opening zijn paard blunderde. Tegen beter weten in speelde hij verder. Het finale eindspel met loper + dame tegen dame werd zonder probleem door Erik omgezet in een volledig punt. De eindstand werd dan ook 3-1 in het voordeel van Roeselare. Beide ploegen zijn schitterend begonnen aan het nieuwe schaakjaar: Duidelijke zeges en geen enkele persoonlijke nederlaag. Meer moet dat niet zijn...
Zaterdagnamiddag werd de tweede ronde van de Roeselaarse competitie betwist. Een overzichtje in vogelvlucht:
Jan Selschotter kwam behoorlijk goed uit de opening, maar beukte zich vervolgens suf op de betonnen muur opgeworpen door Ben De Cat. Jan wilde iets te graag doorbreken en verwaarloosde zijn verdediging met als gevolg een pijnlijke penetratie van de dame op de andere vleugel met winst. Kris Muylle schaakt ook dit jaar sneller dan zijn schaduw. In zijn match tegen Bernard stond op het einde van zijn wedstrijd de klok op 1:28. Voor de niet-ingewijden: Men begint met 1:30 en per zet komen er 30 seconden bij. Fenomenaal dus en vooral als je weet dat hij ook nog het volle punt pakte. Jorit die een stuk (loper) was kwijtgeraakt in het eindspel kroop door het oog van de naald in zijn partij met Louis toen hij met eeuwig schaak alsnog een halfje kon binnenhalen. De partij tussen Herman Ottevaere en Guido Vancoillie eindigde met een anti-climax toen Guido zijn vlag viel in een iets betere stelling voor Herman. De partij tussen Peter en Francky eindigde op een terechte remise. Ondergetekende had weliswaar voortdurend het initiatief, maar onze papegaaienvriend vond steeds de juiste zetten en daar kom je als aanvaller ook niet ver mee.
In tweede ging het razendsnel tussen Stijn en Filip toen die laatste nogal ongelukkig zijn dame liet insluiten. Mario haalde het uiteindelijk van Pieter na een gelijklopende wedstrijd. Toen Mario het initiatief nam en Pieter eerder slapjes verdedigde kon eerstgenoemde het punt bijschrijven naast zijn naam. Hubert Gryson en Marc Van Gysel deelden de punten in een Stonewall-opstelling. De druk op de damevleugel van Diederik Wydooghe loonde uiteindelijk toen Eric Wydaeghe met een paardvork de dame van Diederik veroverde. Belgacem en Dany rookten al snel de vredespijp na enkele Philidorachtige constructies. De ervaring (?) van Philippe Maddens haalde het uiteindelijk van het jeugdig enthousiasme van Frederique Lievens. Het kan natuurlijk ook Philippes pionnenmeerderheid geweest zijn. Ook in de match tussen Jos en Erik speelde een pionnenmeerderheid een beslissende rol. Hier was het Jos die aan het langste eind trok. De laatste partij in tweede was er ook ééntje die op een anti-climax eindigde: René stond een kwaliteit voor tegen Adhemar en had de beste papieren voor winst, maar hij blunderde dan jammerlijk zijn toren weg en hij kon de boeken dichtdoen...
Ondertussen zijn ze op de Wereldcup schaken in het Georgische Tbilisi bezig aan de finale. Deze wordt betwist tussen de Chinees Ding Liren en de Armeniër Levon Aronian. Het tot nu toe zeer spannende verloop met wisselende kansen gaat ongetwijfeld leiden naar een nagelbijtende ontknoping? Alles is live te volgen op de officiële site van het tornooi: Tbilisi 2017 . Een volgende keer meer...
zondag 17 september 2017
Nieuwe competitie schiet uit de startblokken
Zaterdag laatstleden iets na tweeën werd het nieuwe schaakseizoen plechtig ingeluid door onze voorzitter voor het leven Jozef Reynaert. Jozef heette de talrijke aanwezigen van harte welkom en wenste hen veel succes waarop de klokken werden ingedrukt en de eerste zetten van de verse Torrewachtercompetitie op de borden verschenen. Aangezien ik dit jaar opnieuw actief deelneem aan 'het geschaak' probeer ik een kort verslagje te schrijven van wat ik heb gezien of gehoord. Schiet niet op de pianist (verslaggever) als ik u niet persoonlijk (uitgebreid) vernoem want ondergetekende wordt tussenin ook nog verondersteld een (deftige) partij te schaken...
Kampioen Ben de Cat nam een valse start in zijn partij met Didier Dalschaert. Didier speelde een meer dan degelijke partij en haalde de volle buit binnen na een sluwe combinatie waarbij hij eerst tweemaal een kwaliteit offerde en vervolgens een succesvolle mataanval opzette. Tussen Jan en Bernard ging het lange tijd gelijk op, maar toen Bernard een pion won, ging het snel bergaf voor penningmeester Jan. Herman en Francky gaven elkaar dan weer geen duimbreed toe en de match evolueerde naar een remise-eindspel met elk een paard en pionnen. Francky weigerde het remisevoorstel van Herman en speelde koppig door, dat loonde even later toen Herman jammerlijk blunderde. Bij Peter en Louis bleven de bordjes in evenwicht na een leuke Siciliaanse pot schaak. Eén van de titelfavorieten Kris Muylle ontgoochelde niet en diende Jorit, die vorig jaar kampioen was in tweede, zijn eerste nederlaag toe.
Wat ons naadloos bij tweede klasse brengt: In de match tussen Dany Van Hamme en Jozef De Meye was er geen winnaar of misschien toch... de cafébaas, want beide heren maakten er een wel heel snelle remise van. Ook Filip Verstraete en Jozef Reynaert deelden de punten, maar hier duurde de confrontatie toch iets langer. Nieuwkomer Lawrence ging de boot in tegen Hubert, toen die laatste met een schaakje de vijandelijke dame kon veroveren. Marc Van Gysel won van Renaat na stukwinst en Eric Claessens deed hetzelfde tegen René toen die zomaar een toren blunderde. Minder goed verging het Stijn, die met een kwaliteit en pluspion niet voldoende had voor winst: De drieste aanval van Pieter Menu eindigde met mat. Een andere nieuwkomer John Destreel won probleemloos in een twintigtal zetten van Frederique Lievens: Die laatste werd simpel mat gezet met paard en loper. Tenslotte hebben we nog de langstdurende wedstrijd van onze eerste speeldag en dat was de partij tussen Adhemar en Diederik. Een gelijkopgaande pot schaak die eindigde in een eindspel waarbij de betere pionstructuur van Addie de doorslag gaf...
Intussen is de Worldcup in het Georgische Tbilisi in een beslissende fase gekomen. Overmorgen dinsdag beginnen ze aan de halve finales. Aronian - Vachier-Lagrave & So - Ding Liren zijn de partijen die zullen beslissen wie naar de finale mag en zodoende ook wie kans maakt om een plaats te verdienen in het kandidatentornooi van volgend jaar en ook niet geheel onbelangrijk wie met de prijzenpot van 120.000 Amerikaanse dollars naar huis mag. Wie de ontknoping van dit spannende knock out-tornooi op de voet wil volgen die kan terecht op de officiële site van het tornooi: Tbilisi 2017.
Volgende week staat de tweede ronde van onze vaderlandse competitie op het programma en wordt op zondag de eerste ronde van de nationale interclubs afgewerkt. Ploeg 1 treedt thuis in het strijdperk tegen Landegem 1 en ploeg 2 speelt eveneens in Roeselare en dat tegen KGSRL 8. Veel succes alvast!
zondag 10 september 2017
Ben De Cat raast met orkaankracht door de borden tijdens zijn simultaan
"Wat moet ik hier nu weer mee aanvangen?" lijkt Ben te denken...
Het is een eeuwenoude traditie bij de Roeselaarse Torrewachters om het nieuwe seizoen te openen met een simultaan (één tegen allen) gegeven door de clubkampioen. Ook dit jaar weken we niet af van dit gegeven. Kampioen Ben De Cat toonde zich van zijn beste zijde door in de magische setting van de Roeselaarse bibliotheek Arhus het puike resultaat neer te zetten van 17.5/23 ! Ben raasde door de borden met een orkaankracht waar Irma, José en Katia nog een puntje kunnen aan zuigen. Na een kleine vier uur hersenpijniging en met enkele kilometers meer op zijn stappenteller kon Ben tevreden terugkijken op een geslaagde namiddag. Slechts drie spelers konden hem verrassen en hem een vol punt afhandig maken. Die snoodaards waren Eric Claessens, Mario Verbanck en Herman Ottevaere. Peter, Jan, Dany, Brian en Jozef (De Meye) hielden de bordjes in evenwicht. De rest van het deelnemersveld: John, Renaat, Pascal, Pieter, Philip, Adhemar, Guido, Eric (Wydaeghe), Willy, Lawrence, Sammy, Bert, Frederique, Diederik en Robbert, ging kopje onder. Met zijn puike eindresultaat bewijst Ben dat hij klaar is voor de nieuwe competitie. De aftrap van seizoen 2017-2018 wordt volgende week gegeven met de eerste ronde zoals vanouds in ons clublokaal 'De Arend'. Aan iedereen veel succes toegewenst en moge de beste winnen!
'De beste zijn' daar gaat het ook over op de Worldcup in het Georgische Tbilisi. Momenteel wordt de derde ronde afgewerkt en wereldkampioen Magnus Carlsen staat met zijn rug tegen de muur na zijn toch wel onverwachte nederlaag tegen de Chinees Bu Xiangzhi. Magnus moet vandaag winnen of hij kan het vliegtuig nemen richting Noorwegen. Carlsen kan zijn penibele situatie nog rechtzetten, terwijl al heel wat grote namen het tornooi hebben moeten verlaten zoals: Anand, Karjakin, Radjabov, Wei Yi en Hou Yifan om de meest 'klinkende' namen te noemen. De derde ronde zal echter vooral herinnerd worden door het 'shortincident' met de Canadees Kovalyov. Bij de start van de derde ronde werd deze laatste bij de wedstrijdjury geroepen omdat hij zondigde tegen de geldende dresscode. Kovalyov was namelijk in korte broek aan zijn bord verschenen. Toen de Canadees de tornooileider om meer uitleg vroeg, kreeg hij het antwoord dat hij eruit zag als een zigeuner. Hierop beschuldigde Kovalyov hem van racisme en vertrok ziedend richting hotel om niet meer terug te komen. Een pijnlijk en vervelend incident waar nog heel wat inkt over zal vloeien, temeer omdat Kovalyov ook de eerste twee ronden met een gelijkaardige outfit aan het schaakbord verscheen en er toen niemand van de organisatie commentaar had...
Het verdere verloop van dit boeiende knock out-tornooi kun je hier vinden.
dinsdag 5 september 2017
Worldcup schaken in Tbilisi van start
In de Georgische hoofdstad Tbilisi wordt momenteel de Worldcup schaken gehouden. Aan dit schaakevenement neemt de créme de la créme van de schaakwereld deel. De winnaar van dit tornooi plaatst zich rechtstreeks voor de Candidates 2018. De primus van dat gebeuren mag dan weer aan de bak tegen wereldkampioen Magnus Carlsen in een poging om die laatste zijn wereldtitel af te snoepen. Zo ver zijn we nog lang niet: In het wondermooie Tbilisi hebben ze zonet de eerste ronde afgewerkt. Er werd gestart met 128 spelers en er worden telkens twee partijen gespeeld. Wie na die wedstrijden de meeste punten heeft die gaat door naar ronde twee, de verliezer kan zijn koffers pakken. Bij een gelijke stand gaat men over tot het spelen van tie-breaks, die kennen verschillende fasen naargelang de stand in evenwicht blijft, kort gezegd men schaakt tot er een winnaar is. Een mix van rapid- en blitzpartijen en als het nodig is zelfs een Armageddonpartij (Wit krijgt vijf minuten, zwart vier, maar bij een gelijkspel wint zwart) beslissen over winst en verlies. Wie de regels en de tussenstanden van dit unieke knock out-tornooi er eens wil op na lezen, die kan op de volgende Wikipediapagina terecht. Er is natuurlijk ook de officiële site Tbilisi 2017 met alle info, standen, foto's enzovoort en zo verder... De eerste ronde kende al enkele verrassingen: Zo verloor de Chinees Wei Yi zijn eerste partij tegen de nobele onbekende Canadees Sambuev. Hij kon alsnog de scheve situatie recht zetten en mag als beloning Richard Rapport 'bestrijden' in ronde twee. Er waren ook enkele onfortuinlijke grootmeesters die waarschijnlijk vroeger dan verwacht hun vliegtuigretourtickets mochten verzilveren. De Oekraïner Eljanov, de Engelsen Howell en Jones en de Duitser Nisipeanu zijn hierbij de bekendste namen. Woensdag gaat ronde twee van start en nu zal er nog meer bekend bloed vloeien: Zo mag Aronian het opnemen tegen Hou Yifan, toevallig twee van mijn favorietjes uit het schaakmilieu. Ivanchuk mag het dan weer opnemen tegen de Poolse belofte Duda. En zo gaat het ronde na ronde verder tot ze met zijn tweeën overblijven en die mogen dan in de finale, die lichtjes anders is opgebouwd (waarover later meer), uitvechten wie zijn ticket bemachtigt voor de Candidates en met het zakgeld van 120.000 Amerikaanse dollars gaat lopen. Alvast geen Belg want die zijn nergens te bespeuren...
De Roeselaarse zomercompetitie is afgelopen. Na zeven ronden dolle schaakpret, dat hoop ik toch (?), stond Martijn Maddens solo aan de leiding met zestien punten en hij mag zich dan ook de terechte winnaar noemen. Michiel is tweede met 14 punten en ondergetekende mag op de derde trede van het podium plaatsnemen met 11 punten. Het volledige eindverdict vind je hier. Voor de volledigheid en natuurlijk ook om later aan uw kleinkinderen te kunnen vertellen nog de uitslag van de zevende ronde en dat was een blitznamiddag. Veertien deelnemers keken elkaar in de ogen en na dertien ronden was dit de einduitslag: Michiel, Steven en Sander ex aequo op de eerste plaats met 11 uit 13. Op vier en vijf met 9,5 Robbert (!) en Ben. Robbert kende een fenomenale start en stond na zeven ronden met het maximum solo aan de leiding. Na de pauze kreeg hij schakers uit de top van het klassement op zijn bord en ging het (begrijpelijk) wat minder vlot. Al bij al een knappe prestatie die belooft voor het nieuwe schaakseizoen... De rest van de schakende meute in vogelvlucht: Pauwel (8.5), Didier en Herman (7.5), Diederik (4), Quinten, Philippe en Peter (3.5), Mario (1) en tenslotte John met nog iets minder...
Zaterdag aanstaande (09/09/2017) om 14h00 stipt gaat clubkampioen Ben De Cat in zijn ééntje de strijd aan tegen u allen in een 'simultanische' vertoning. De schaakarena van dienst is de cafétaria van de Roeselaarse bibliotheek Arhus gelegen op de eerste verdieping. Allen (ook niet-leden) daarheen !!!
Abonneren op:
Posts (Atom)






