Oostende wordt (dubbel) ingeblikt door Roeselare

De titel is dat geef ik grif toe schromelijk overdreven. Oostende bleek geen vers panklaar Noordzeehapje, maar eerder een taaie zoutwatermossel die zich maar moeilijk liet openen... Wegens een griepaanval die ik niet tijdig had afgeslagen, was ik zelf niet aanwezig en daarom komt het verslagje van de eerste ploeg van onze favoriete Weekbode-reporter Bertje Feys. Het verslag van Roeselare twee heb ik gedistilleerd uit de proza die ik in mijn mailbox vond.

Bert sprak volgende wijze woorden: " De verplaatsing naar Oostende beloofde een heel zware te worden voor de eerste ploeg. KOSK bengelt wel aan de staart van het klassement, maar kan op papier toch een heel sterke ploeg samenstellen. We hadden echter het geluk aan onze zijde. Door de interclubs in Frankrijk moesten enkele van de basisspelers doorschuiven naar de eerste ploeg, waardoor de tweede ploeg toch iets minder sterk was dan anders. Desalniettemin stelde KOSK een heel homogene ploeg op. Bernard kwam op bord vijf goed uit de opening, zijn favoriete Caro-Cann. Wit had weinig dreigingen, maar maakte van een tactische wending toch gebruik om Bernard in de luren te leggen. Bernard verloor een kwaliteit en even later de partij. Een onnodige nederlaag voor onze Nestor. Bernard bouwt al wekenlang zijn partijen heel goed op, maar de verdiende winstpartijen komen er voorlopig niet. Op bord 1 stond het bord van Martijn al heel snel in brand. De witspeler koos voor een gambiet, maar al snel kon Martijn de aanval overnemen. In een chaotische stelling toonde Martijn zich de beste. Bert op bord 3 zag al snel de bui hangen. De Torrewachter won een pion, maar wit kreeg onverwacht tegenspel. Bert verdedigde zich met handen en voeten. Uiteindelijk werd een eindspel bereikt waarin hij een paard en twee pionnen had tegen een toren. Bert speelde het niet zo nauwkeurig uit, maar mede doordat zijn tegenstander in tijdnood was kon hij toch snel het punt binnenrijven. Op bord zes kwam Pauwel beter uit de opening, maar in plaats van een pion te winnen verloor hij door een tactische wending een stuk. Een nederlaag die niet kon vermeden worden. Net zoals bij Bernard is Pauwel zeker niet minder dan zijn tegenstanders. De winstpartijen komen er wel! Op bord 4 speelde Fabio opnieuw een degelijke partij. De Torrewachter kwam goed uit de opening en had gans de partij licht overwicht. Fabio kon dit echter niet verzilveren en nam, in samenspraak met Bernard, remise aan. Alle hoop kwam dan ook op de schouders van Michiel. Die offerde in het begin van de partij een stuk tegen enkele pionnen. Aanvankelijk leek dat niet genoeg te zijn, maar toen zijn tegenstander dacht met een tactische wending Michiel tegen het canvas te kloppen liep het voor de zeeman plots helemaal verkeerd. Met secuur aanvalsspel kon Michiel zijn tegenstander mat zetten. 2.5-3.5. Eerherstel na een zwakke vorige ronde. Een mooie overwinning tegen een sterke ploeg die momenteel niet op haar plaats staat in het klassement..."

Het tweede team werd gescheiden van de eerste ploeg en ergens in een klein en vooral koud lokaaltje gehuisvest. Een tactische zet van onze tegenstanders? Misschien maar dat kon onze kleerkast Didier Dalschaert op het eerste bord weinig schelen. In een Siciliaanse strijd ging het lange tijd gelijk op na ruil van de a- en de b-pionnen. In het middenspel kon Didier een kwaliteit winnen en onderweg nog enkele soldaatjes snoepen. Zijn koningsaanval sloeg aanvankelijk niet door, tot onze Heulenaar het licht zag en een belangrijke verdediger kon wegjagen met opgave van de Oostendenaar tot gevolg. Ook Herman Ottevaere had last van de te lage schaaktemperatuur. De aanwezige verwarming stond wellicht ingesteld op zijn spaarstand en dan zat eerste bordspeler Didier er nog pal voor! Ook voor onze nestor Herman geen ideale omstandigheden om een partijtje schaak te spelen. Desalniettemin trok Herman zijn streng en nam van meet af aan het initiatief tegen een verdedigend ingestelde tegenspeler. Een niet gespeeld loperoffer voor drie pionnen in de openingsfase, zorgde ervoor dat de wedstrijd nodeloos lang duurde. Uiteindelijk forceerde Herman de zaken met een pionoffer, wat hem positioneel voordeel gaf en zijn rivaal voor onoplosbare problemen plaatste. Het geduld van derde bordspeler de lichtjes grieperige Eric Claessens werd danig op de proef gesteld door zijn Oostendse compaan die pas na twintig minuten aan het bord opdook. Eric had zijn dag niet en ook al geen plan en dat brak hem zuur op in de gespeelde Londen-partij. Een loperoffer op h7 was het begin van een combinatie die naar mat leidde en dat na amper 17 zetten. Mijn slechtste match in jaren vertelde Eric achteraf aan het verbouwereerde publiek. Stijn Herreman die mocht 'depaneren' walste aanvankelijk over zijn tegenstander. Met een torenoffer kon hij de dame van zijn tegenstander insluiten en nog een torenoffer (Stijn duidelijk in topvorm!) leverde de dame op. Het middenspel zorgde voor nog twee extra stukken en een mat in 5 kwam in de stelling. Helaas pindakaas, door 'bevroren hersenen' of was het schaakblindheid gaf Stijn zijn dame  pardoes weg en moest hij met het schaamrood op de wangen tevreden zijn met remise. Zo werd het met de hakken over de sloot een nipte zege met 1.5-2.5. De winterstop komt wellicht net op tijd?

Uw wekelijkse overzichtje van de Torrewachtercompetitie:

In eerste klasse leek het wel bijltjesdag: De top drie uit de rangschikking verloor halve en hele punten. Kampioen Ben De Cat  en tevens leider in de tussenstand moest al zijn schaakkennis in de weegschaal leggen om nestor Herman te volgen. Herman had zijn eigen (vrouwelijke) chauffeur aangesteld en zo kon hij stressloos aan zijn partij beginnen. Dat resulteerde in een eindspel waarin hij een tikkeltje beter stond, maar waar uiteindelijk de vredespijp werd gerookt met zijn opponent. Ben kon de schade bovenaan de ranglijst hierdoor nog enigszins beperken. Slechter verging het zijn medeleiders Kris Muylle en Francky Deketelaere. Kris kreeg op zijn 'Muylle' van Louis Vandecasteele. In de opening was Louis een pion voorgekomen, maar het was vooral zijn infiltratie met dame en toren op de laatste rijen die hem de zege bracht. Kris probeerde nog zijn koning naar veiliger oorden te loodsen, maar een volle toren moeten afgeven is zelfs voor deze achtvoudige clubkampioen iets teveel van het goede. Francky Deketelaere verslikte zich dan weer in de onvoorspelbare Pauwel Deblauwe. Die laatste verraste zijn overbuur met een paardvork, die hem een kwaliteit opleverde. De volgende zetten speelde Pauwel het mooi uit en na een matdreiging werpt Francky de handdoek in de ring. Onderaan het klassement wordt er even hard gebikkeld voor de knikkers als bovenaan, allé dat denken we toch... Met deze ingesteldheid gaven Jan Selschotter en Peter Degrieck elkaar partij. Aanvankelijk ging het gelijk op en dacht ondergetekende beter te staan omdat zijn rivaal een geïsoleerde pion had in het centrum. Toen er enkele stukken werden afgeruild en Peter een dreiging afwendde, tuimelde hij met zijn ogen open in een andere valstrik. Weg was zijn loper en de rest was eigenlijk overbodig. Ook Jorit Da Silva Heleno was in een valletje getrapt in zijn partij met Didier Dalschaert. Hier lagen de zaken wel iets complexer dan in mijn partij. Didier had het over een paardvork die schijnbaar niet doorsloeg en met de volgende zetten dan weer wel, waardoor hij altijd een stuk won. Volgt u nog? Tenslotte was er nog de langstdurende veldslag in eerste tussen Guido Vancoillie en Bernard Logie. Daarmee hadden we een volledige speeldag in eerste en dat is bij mijn weten dit seizoen nog niet gebeurd? Het werd tussen Guido en Bernard een taaie, lange en zware veldslag, waarin Guido krampachtig de boel probeerde gesloten te houden, Bernard het gaatje zocht maar niet vond, Guido vervolgens in acute tijdnood kwam en Bernard uiteindelijk remise voorstelde wegens een droge keel?
In tweede klasse spelen sommigen sneller schaak dan hun schaduw, de matchen waren amper begonnen of Philip Maddens kon zijn allereerste winst ooit optekenen tegen Renaat Vanassche. Renaat zat blijkbaar met een kater en die moest verzorgd worden, want hij was snel naar huis? Ook Belgacem was redelijk snel klaar met tegenstander Frederique Lievens. Niet dat Frederique diervriendelijke motieven had ingeroepen, hier was ex-eersteklasser Belgacem gewoon letterlijk en figuurlijk een klasse te sterk. Mario Verbanck verslikte zich bijna in Diederik Wydooghe. Diederik had een kwaliteit gewonnen, maar verloor alsnog door een dubbele dreiging met torenwinst en pionpromotie als de niet zo leuke opties. Hubert Gryson had een kwaaie klant aan John Destreel. John had in de loop van de partij een pion gewonnen en dat bleek na een ellenlange finale voldoende voor winst in een toreneindspel. Ook Dany Van Hamme en Salvatore Petralia streden voor wat ze waard waren. In een eindspel met pionnen en een koning vond Dany na lang zuchten en kreunen de winstweg en kon promoveren naar dame. In de tussentijd zat Salvatore niet stil en zijn verbonden pionnen rukten gevaarlijk op naar de overkant. Dany zag de eenvoudige weg naar de volle buit niet en kon op het einde een (waarschijnlijke ?) nederlaag nog afwenden met eeuwig schaak. Rare jongens die tweedeklassers...

Ook grootmeesters kopen wel eens Kerst- en Nieuwjaarsgeschenkjes. De nodige centjes hiervoor proberen sommigen op te halen in de Engelse hoofdstad Londen, waar momenteel één van de meest prestigieuze en vetgesponsorde tornooien van het jaar doorgaat namelijk de Londen Chess Classic. Tien wereldtoppers bekampen elkaar in een negenrondig schaakevenement en strijden om het leeuwenaandeel van de 300.000 Amerikaanse dollars aan prijzengeld binnen te halen. Na vier ronden prijkt de Italo-Amerikaan Fabiano Caruana solo aan de leiding in een tornooi, waar vooral 'geremiseerd' lijkt te worden? Volg het vooral zelf en dat kun je hier: London Chess Classic.

Alle deelnemers kandidatentornooi 2018 gekend

Ik geef toe dat ik het internationaal schaaknieuws de laatste weken wat heb verwaarloosd. Een feit dat ik nu probeer goed te maken met een kort verslag van het laatste Grand-Prix-tornooi dat plaatsvond in het zonnige(r dan hier) Palma de Mallorca. Palma vormde het laatste luik van het Grand-Prix-circus dat startte in Sharjah (Verenigde Arabische Emiraten) en via Moskou en Geneve zijn ontknoping kende in Palma de Mallorca. Het belang van dit schaakgebeuren mag je zeker niet onderschatten: Wie na dit vierluik op de eerste twee plaatsen staat in het eindklassement, die heeft zijn ticket voor het Kandidatentornooi (2018) verdiend. Zoals u wellicht weet is de winnaar van dat tornooi dan weer de volgende tegenstander van Carlsen in de strijd voor de wereldtitel schaken. Na drie van de vier Grand-Prix-evenementen hadden Mamedyarov en Grischuk de beste papieren. Enkel Radjabov en Vachier-Lagrave konden nog roet in het eten van de twee leiders gooien. Beide titeljagers deden hun uiterste best maar strandden net voor de meet. Radjabov werd derde in Palma na Mister Sympathico Aronian en de Rus met de fantastisch klinkende naam Ja-ko-ven-ko die dankzij een betere tiebreak met de eerste prijs naar huis ging. Vachier-Lagrave had na een zinderende partij tegen diezelfde Jakovenko waarin hij diverse kansen liet liggen het onderspit moeten delven tegen de Rus. Zenuwen en een gedwongen alles of niets-houding nekten de Fransman, die als één van de weinigen ter wereld mogelijk een kans kon maken tegen Carlsen? De partij kunt u verder in dit verslag terugvinden als toetje.
Palma was de laatste kans voor grootmeesters om de 'final eight' te bereiken. Deze acht gelukkigen mogen in maart in Berlijn onder elkaar uitmaken, wie eind 2018 Carlsen mag uitdagen voor de wereldtitel. Berlijn wordt vast en zeker een toppertje op schaakgebied, als je weet wat voor 'lekkers' in het strijdperk gaat treden: Karjakin, als verliezer van de vorige WK-match. Aronian & Liren als de besten in de wereldcup schaken 2017. Mamedyarov & Grischuk als de twee hoogst eindigenden in het Grand-Prix-gebeuren. Caruana & So op basis van hun rating en prestaties in 2017 en tenslotte Kramnik die de wildcard kreeg van organisator Agon. Reservespelers zijn Radjabov en Vachier-Lagrave, maar deze onfortuinlijken zullen wellicht niet aantreden in Berlijn? Het kan niet vlug genoeg maart 2018 zijn...

De Torrewachters spelen onderling ook hun eigen Grand-Prix en aangezien ik niet aanwezig was wegens een klein kwisje beperk ik me hier dan ook tot het geven van de uitslagen:
1ste Klasse: Kris-Francky 1-0, Louis-Jan 1-0, Jorit-Guido 1/2, Bernard-Herman 1-0.
2de Klasse A: Diederik-Eric 0-1, René-Filip 0-1, Jos-Pieter 1-0, Stijn-Mario 0-1.
2de Klasse B: Renaat-John 0-1, Hubert-Dany 0-1, Salvatore-Belgacem 1-0.

Zaterdag dendert de competitie lekker verder. Vergeet ook uw antwoord niet door te sturen voor de Torrewachterprijskamp waarvan het zaterdag trekking is. Hoog tijd om het stof van uw Torrewachter te vegen en te beginnen lezen...
Zondag staat de vijfde ronde van de Interclubs op het menu. Beide ploegen trekken naar Oostende, waar we vooral een knalprestatie verwachten van het eerste team na hun slippertje op de Sint-Amandsberg...

Sint Amandsberg te steile klim voor Roeselare

De topper in derde A van de nationale interclubs tussen titelkandidaten Roeselare en Sint-Amandsberg eindigde toch wel met een onverwachte en waarschijnlijk te vermijden nederlaag? De berg Sint-Amand geheten bleek een moeilijke verraderlijke klim voor onze Torrewachters. De confrontatie met de ervaren bergbewoners begon onder een slecht gesternte toen de trein van Pauwel Deblauwe met serieuze vertraging over het bergpad denderde. Pauwel startte met een serieus pak stress aan zijn match en offerde een pion voor initiatief wat weinig opleverde. Finaal ging het goed mis toen de tijdnood hem een stuk deed blunderen. Bernard Logie dacht een kortere weg naar de bergtop gevonden te hebben via een 'Robatsch'opening in de bergflank. Aanvankelijk kreeg hij veldoverwicht en meer ruimte. Toen de torens waren geruild werd bij gebrek aan een duidelijk plan remise overeengekomen. Bergkoning Fabio Petralia stormde resoluut de berg op, maar moest dan gas terugnemen omdat hij in ademnood begon te verkeren. Stukkenruil kon de druk op zijn borstkas verlichten en er werd besloten om de punten te delen. Ook Bertje Feys dartelde aanvankelijk als een bronstige berggeit gezwind omhoog. Tot de ijle berglucht hem parten begon te spelen en Bert ten prooi viel aan de gevreesde hoogteziekte. Hij begon te hallucineren en liep in een valletje opgezet door zijn sluwe tegenstander. Martijn Maddens ons eerste bord en de man met de meeste klimmeters verkeert in een uitstekende fysieke conditie, maar hij had zondag brute pech. Eén van de meest zeldzame en veruit het dodelijkste bergdier 'De Zwarte Leeuw' kruiste zijn pad. Martijn sloeg de eerste aanvallen van het bergwezen succesvol af, maar een uithaal naar zijn onderbuik deed hem wankelen en onze onfortuinlijke schaker viel metersdiep in de afgrond. FGM Michiel Bleys kreeg het emotioneel hard te verduren toen zijn klimvrienden één voor één afhaakten. Dankzij een ijzersterke mentaliteit, een voortdurende drang om de (berg)top te bereiken en ook wel een beetje door zijn dubbele longen slaagde Michiel er na enkele uren in om het hoogste punt van de Sint-Amandsberg als enige Torrewachter te bereiken.
Voor wie dit hier boven allemaal een beetje onduidelijk is: Het werd uiteindelijk 2-4 voor Sint-Amandsberg die niet eens met hun sterkste opstelling aan het schaakbord waren verschenen. Leider Waregem won nog maar eens en staat nu solo met het maximum van de punten aan de leiding. De Torrewachters lijken dit seizoen veroordeeld tot een figurantenrol...

Zo moeizaam het lijkt te gaan bij het eerste team, zo makkelijk lijkt de tweede ploeg het te hebben.
Het begon al met benjamin Robbert die de kortste partij uit zijn nog jonge carrière speelde. Na amper één zet gaf zijn Izegemse rivale het op wegens omstandigheden en de nul was van het bord. Niet zo gek veel later, na achttien zetten, was het twee-nul, toen Didier in een Italiaanse opening zijn tegenstander stukverlies aansmeerde. Didier in zijn nopjes want hij kon vroeg genieten van zijn favoriete Rodenbach met een zakje knisperende chipjes. Kapitein Herman zag dat het goed was en ondanks zijn extra pion, stelde hij remise voor om de ploegwinst veilig te stellen. Die pionwinst was er gekomen in het middenspel dankzij een 'petite combinaison' (vrij naar Capablanca) na een eerder ongewone Pircopstelling. Eric kon stressvrij verder spelen of de vredespijp roken met zijn tegenstander. In een moeilijke combinatierijke opstelling koos ons derde bord voor de moeilijkste weg en hij schaakte verder. Uiteindelijk na enkele uurtjes 'bikkelen' haalde de ELO-ervaring het op het jeugdig enthousiasme. Zo werd het 3.5-0.5 en staat Roeselare 2 op een tweede plaats en blijven onze jongens meespelen voor de knikkers...

Uw wekelijkse overzichtje van de Torrewachtercompetitie:

In eerste werden slechts drie partijen betwist en alle drie kenden ze eenzelfde uitslag: remise! Het waren geen salonremises maar felbevochten veldslagen. Zo wankelde de troon van onze kampioen Ben De Cat in zijn partij tegen Francky Deketelaere. Francky was gedurende de wedstrijd twee pionnen voorgekomen, wellicht door het 'onorthodoxe' spel van Ben? Met deze extraatjes het eindspel betwisten zou moeten voldoende zijn? Nee, in zijn 'specialiteit' speelde Francky enkele onnauwkeurige zetten en Ben kon nog remise uit de brand slepen. De battle tussen jong (Jorit) en iets minder jong (Herman) werd een gelijkopgaande Cambridge Springs-opening met wederzijdse kansen, die uiteindelijk op een terecht gelijkspel eindigde. Guido Vancoillie en Peter Degrieck knokten voor wat ze waard waren om weg te raken uit de degradatiezone. Het werd een beklijvende match waarin ondergetekende lange tijd het initiatief had en Guido bij momenten dikke parels zweette. Toen Peter zijn greep loste, kwam Guido opzetten met een bijna dodelijke mataanval. Gelukkig voor Peter kon zijn overbuur het net niet afmaken omdat hij zelf dreigde met mat in twee. De wedstrijd eindigde met zetherhaling en een logische puntendeling...
In tweede eindigde Renaat Vanassche - Dany Van Hamme op remise. Nogal wiedes gezien de gelijke materiële verhoudingen: paard en 4 pionnen tegen loper en vier pionnen. Ook Erik Claessens en Adhemar Devolder deelden de puntjes na een gelijkopgaande pot schaak zonder echte kansen. De partij tussen de twee titelpretendenten Belgacem en Hubert eindigde met een anti-climax toen laatstgenoemde zijn dame wegblunderde in een voor hem betere stelling. Eric Wydaeghe-Stijn Herreman werd beslist door Stijn met een pionvork op toren en loper. Het sterke loperpaar van Eric kon de kansen niet meer doen keren. René Depypere had al enkele weken niet meer geblunderd en besloot dan maar om een pion te geven aan Pieter Menu. Renés stelling zakte als een wankel kaartenhuisje in elkaar en zijn pionnen sneuvelden bij bosjes. Mario Verbanck offerde correct zijn loper tegen Jozef Reynaert. Jos kon de snoodaard niet terugnemen of de schade in het centrum was niet meer te overzien. Even later liep het fout voor onze 'offermeester' die een stuk in liet staan. Mario bleef agressief verder spelen, maar Jos was op zijn hoede en kon de volle buit binnenhalen. De laatste partij was meteen ook de langstdurende van deze namiddag. De hoofdrolspelers waren John Destreel en Marc Van Gysel. Na een ongetwijfeld boeiend voorspel waren beiden in een eindspel beland met 3 pionnen + toren en loper (John) tegen 4 pionnen + toren en paard (Marc). De extra soldaat van Marc bracht hem geen geluk want hij liet zijn koning opsluiten en na heel wat geschuif kon John zegevieren dankzij ondekbaar mat op de laatste rij.

De schaakkalender voor de komende weken:

*25 november: De niet te missen quiz van de Kortemarkse schaakclub te Zarren (nog slechts 1 tafel vrij)
*26 november: Derde ronde van de Liga
*3 december: Vijfde ronde van de Interclubs. De eerste ploeg trekt naar het zèètje om Oostende (KOSK 2) te bekampen en de tweede ploeg die mag mee om het vijfde team van Oostende in de pan te hakken.
*16 december: De derde ronde van De Toren van Roeselare.

Wapenstilstand

Bijna 100 jaar geleden zwegen de kanonnen op de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog. Ook bij de Roeselaarse Torrewachters was het zaterdagnamiddag op de Wapenstilstandsdag opvallend stil. Slechts zeven partijen werden toegevoegd aan de uitgebreide archieven van de club.

Een kort overzicht beginnende bij de eerste klasse:
Guido Vancoillie kreeg schaakles van Kris Muylle. In 'no time' was onze vice-kampioen klaar met Guido. Die laatste had naar eigen zeggen zijn gefianchetteerde loper geruild, wat een strategische blunder was. Kris kwam met zijn loper naar h3 en Guido's koning verkeerde plots in acute ademnood. Toen er ook nog een belangrijke toren van het bord verdween, was de afwerking voor Kris een koud kunstje. Pauwel en Didier eindigden waarmee ze begonnen waren en dat was met een gelijkwaardige stelling na een zoutloze pot schaak. Remise dus!
Ook in tweede waren er enkele inhaalmatchen. Zo verschalkte Hubert Gryson Frederique Lievens met een pionvork op zijn dame en paard en kon Marc Van Gysel Philipe Maddens oppeuzelen nadat hij in de opening met zijn loper was gaan (euh) lopen... Adhemar Devolder tenslotte kon het halen van Mario Verbanck toen hij een 'kwal' won in het middenspel en door in het eindspel met zijn twee torens op de zevende rij te komen...
Er waren ook nog twee wedstrijden in de tweede ronde van De Toren van Roeselare:
Benjamin Robbert liet zich verschalken in de opening door Jan Feys. In een Siciliaanse opening kon de ervaren rot met een schaakje een stuk winnen. Robbert liep wat achter de feiten aan en na wat stukkenruil was het resterende eindspel een makkie voor Jan. De laatste partij van deze namiddag was die tussen Herman Ottevaere en Michiel Bleys. Michiel was in het voordeel gekomen na ruil van een licht stuk, waardoor Herman met een vervelende dubbelpion zat opgescheept. Die werd dan ook het doelwit in het verdere verloop van de partij. Uiteindelijk kon Michiel dit zwakke broertje slaan en wanneer enkele zetten later ook nog een stuk verloren ging was het over en out voor Herman.

Tot slot nog deze uitsmijter: In Griekenland werd onze Belgische FM Daniël Dharda wereldkampioen (!) bij de U14 in het blitz en behaalde hij de bronzen medaille in het rapidtornooi. Een dikke proficiat Daniël! Een kort verslagje vind je op de Fide-pagina's en wel hier en de uitslagen staan op deze plaats.

De schaakkalender voor de komende weken:

*19 november: Vierde ronde interclubs. Beide ploegen thuis. Ploeg 1 krijgt een harde noot om te kraken met St.-Amandsberg en ploeg twee mag het opnemen tegen Izegem 2.
*25 november: De niet te missen quiz van de Kortemarkse schaakclub te Zarren (nog slechts 5 tafels vrij)
*26 november: Derde ronde van de Liga

Bouger Bouger en andere

Oeps, hier ben ik dan met mijn kort verslagje van de voorbije Roeselaarse schaakgebeurtenissen. Iets later dan gewoonlijk, mijn kop zit namelijk vol quizperikelen want D-day (25 november) nadert met rasse schreden. De vragen zijn nagenoeg opgesteld, misschien nog wat links of rechts wat finetunen en we zijn klaar. De zaal loopt intussen ook stilletjes aan vol, er zijn nog enkele tafeltjes vrij, dus haast u oh eeuwige twijfelaar...

Vorige week vond in Roeselare de derde editie plaats van het Bouger Bouger festival. Eén aspect van dat evenement kon op heel wat belangstelling rekenen van de Torrewachters en dat was natuurlijk de schaakhappening. Ondergetekende was er niet en laat één van de deelnemers, zijnde vliegende reporter Guido Vancoillie, verslag uitbrengen:
"Het was een leuke dag, voor de 'tornooileiders' waren er voldoende drankjes en hapjes voorzien.  De zeven verschillende kampen werden door alle deelnemers gesmaakt.  Het publiek genoot er ook van.  De 'schaakwip' zag er spectaculair uit.  In 'chess in the nick of time' droop de spanning van de gezichten van de deelnemers; op bepaalde tijdstippen werd het bord 180 graden gedraaid zodat een gewonnen stelling plots in een verloren stelling werd omgetoverd.  In 'noisechess' werd er geblitzt  in bijzonder luidruchtige omstandigheden; overal waar er veel publiek en lawaai was werd er duchtig geschaakt.  'Dominus dobbel' was dan weer boeiend omdat niet altijd de betere schaker het pleit won, de dobbelstenen waren de beslissende factor.  'Kameleon karnaval' was dan eerder verwarrend omdat de loop van de stukken paard en loper werden omgewisseld.  In 'Wechess'  speelden beide spelers allebei met wit, er werd geen schaakoorlog gevoerd maar wel samengewerkt om beiden het optimaal aantal punten te bezorgen!  En tenslotte borduurde het 'Freechess' verder op een variant van het oubollige 'shuffle chess' waar er nogal met de reglementen werd gerotzooid.  Een vrouwelijke schaak'ster', ex-speelster van Izegem en sparringpartner van een 'Kortewagenstraatbewoner', kwam vanuit het verre  Nederland de hoofdprijs wegkapen.  Tussenin werd er duchtig reclame gemaakt voor onze schaakclub en werd er met geïnteresseerden een partijtje geschaakt. Ondertussen waren Astrid en Christel de hele dag op zoek naar een zekere 'Bernard' die ze tot hun frustratie niet konden 'schaken'."

Ondergetekende was er wel toen de competitie met nog een speeldag werd verlengd. Een kort verslagje is hier op zijn plaats:
Ook Bernard Logie mocht ervaren dat Ben 'in de forme' van zijn leven is. In een gelijkopgaande partij kon Ben een pion snoepen, Bernard snoepte later in de partij terug, maar stond een stuk slechter en de ontstane bordstelling werd door onze kampioen afgewikkeld naar winst. Peter en Herman speelden een leuke gelijke Pircpartij. In het middenspel kwam Herman verkeerdelijk uit met zijn dame, maar Peter reageerde niet goed en speelde te snel. Een pion ging verloren en Peters pionnenstelling was een zootje. Dat zootje vertoonde veel zwaktes en er verdwenen nog enkele pionnen in de doos. Peter zorgde tijdelijk nog voor wat suspens en hersengekraak bij Herman door een complexe combinatie op het bord te toveren. Onze nestor verloor heel wat tijd, maar vond toch de juiste zetten. Toen er enkele stukken werden geruild verdween de spanning uit de match en was de weg naar winst voor Herman peanuts. Jan probeerde Francky te verrassen met een ongewone openingszet. Dat lukte niet echt en beide heren kwamen in een eindspel zonder zware stukken. Hier bewees Francky nogmaals zijn eindspeltechniek en het werd een namiddagje zonder punten voor Jan. Het langst werd er geschaakt tussen Jorit & Pauwel en tussen Louis & Guido. Het waren telkens evenwichtige partijen die hun beslag vonden in een spannende en interessante finale. Zo toonde Jorit hoe je in een eindspel met twee pionnen en toren tegen pion en toren de winst moet binnenhalen ondanks stevig verdedigend werk van Pauwel. Louis-Guido was van een ander kaliber met dame, toren, paard en loper (Guido) tegen dame, toren en loperpaar (Louis), maar daarom niet minder spannend. Louis verkende het ganse bord om het gaatje naar winst te vinden. Toen hij dat eindelijk had gevonden, mede ook door het feit dat Guido in tijdnood zat en niet de beste zetten speelde, ging het plots snel en kon Louis nog een puntje toevoegen aan zijn seizoenstotaal.
Ook in tweede werd er naar hartenlust gebikkeld: De match tussen de twee Erikk(cc)en werd beslist in het voordeel van Erik, na een nochtans knappe aanval van Eric. Toen Erik met de k de zevende rij opzocht van Eric met de c was ondekbaar mat het gevolg. René deed het nog eens zonder blunder en zo werd Mario het slachtoffer van een paardvork die eerstgenoemde kwaliteitswinst opleverde en dat was genoeg voor de zege. Adhemar en Filip spraken achteraf over hun match als een zoutloze remise en meer konden ze niet vertellen. Tussen voorzitter Jos Reynaert en de jonge god Stijn Herreman was de partij in evenwicht, maar behoorlijk complex. Als ik het goed heb begrepen verraste de lange rokade van Jos Stijn en deed de match kantelen in het voordeel van onze president. Belgacem had zijn dagje niet tegen Renaat: Hij blunderde een stuk in het middenspel en moest zo tegen een onmogelijke opdracht aankijken. Het stuk kon hij terugwinnen, maar de drie surpluspionnen van Renaat waren genoeg voor zijn winst. De laatste game in tweede was die van Salvatore tegen Frederique. Zij was van korte duur want Salvatore ging algauw met de dame van zijn tegenstander aan de haal...

Tot slot nog de schaakkalender voor de komende weken:

*11 november: Wapenstilstand in de competitie, maar wel de tweede ronde van De Toren van Roeselare.
*12 november: Tweede ronde van de Liga
*19 november: Vierde ronde interclubs. Beide ploegen thuis. Ploeg 1 krijgt een harde noot om te kraken met St.-Amandsberg en ploeg twee mag het opnemen tegen Izegem 2.
*25 november: De niet te missen quiz van de Kortemarkse schaakclub te Zarren
*26 november: Derde ronde van de Liga

Vierde Audiovisuele Quiz Schaakclub Kortemark

Als blogger van Roeselare kan ik me ook de vrijheid veroorloven (?) om wat reclame te maken voor dat andere clubje waar ik wel eens wat van mijn vrije tijd durf in te steken namelijk schaakclub Toren '75 te Kortemark. Om de kas wat te spijzen, dus niet om de nieuwe sportwagen van de voorzitter te financieren of om zijn maîtresse aan te kleden met peperdure merkkledij, organiseert deze club jaarlijks een audiovisuele quiz. Dit jaar zijn zij reeds aan de vierde editie toe.  Op zaterdag 25 november worden weer heel wat video-  en audiofragmenten van vroeger en nu op het quizpubliek losgelaten. U hoeft echt niet de 'Slimste mens ter wereld' te zijn om deze quizavond te kunnen smaken. Wij beloven dan ook (op ons plechtige communiezieltje) een boeiende avond voorzien van de nodige natjes en droogjes. Wie zich wil inschrijven vindt hierboven alle info of die neemt een kijkje op de site van de Kortemarkse schaakclub Toren '75 . Niet twijfelen doen! Wacht wel niet te lang meer, want de inschrijvingen lopen vlot binnen...

Ook zaterdagnamiddag laatstleden kabbelde de Torrewachtercompetitie rustig verder. Een kort overzichtje van de gespeelde partijen:
Jan Selschotter was de held van de namiddag, niet alleen behaalde hij zijn eerste zege van het nog jonge seizoen, hij smeerde ook één van de outsiders voor de titel een pijnlijke nederlaag aan. Rivaal Didier Dalschaert was goed begonnen met zijn Philidoropstelling maar misrekende zich dan in een combinatie en moest een stuk prijsgeven. Ook het middenspel kende het nodige vuurwerk met als resultaat een eindspel met dame & 5 pionnen (Jan) tegen toren & 3 pionnen (Didier). Didier probeerde tegen beter weten in om er nog iets van te maken, maar ging uiteindelijk vrij makkelijk de boot in. Pauwel Deblauwe en Peter Degrieck schoven dat het een lieve lust was in de opening. Toen ondergetekende het beu werd en een pion offerde kwam er eindelijk leven in de tot dan toe futloze pot schaak. Peter kon de pion terugwinnen, kwam er zelfs één voor maar moest dan zijn 'gulzigheid' bekopen met ondekbaar mat of serieus materiaalverlies. Louis Vandecasteele beet zijn tanden stuk op nestor Herman Ottevaere. Hij speelde de opening als een slappe vod en stond voor hij het besefte twee pionnen in het krijt en dat waren net die twee soldaatjes die hij kon gebruiken om Herman het zegevieren te beletten. Niet dus... Francky Deketelaere en Bernard Logie waren aan elkaar gewaagd. Hun battle mondde dan ook uit in een gelijkwaardig uitziend eindspel met een dubbelpion voor Francky en een geïsoleerde naamgenoot voor Bernard. Bernard had geen zin in dit moeilijke eindspel en zijn tegenstander blijkbaar ook niet, want beiden kwamen remise overeen. Klassementsaanvoerder Ben De Cat nam het op tegen onze jongste eersteklasser Jorit Da Silva Heleno. Ben speelde weer op zijn Bens: Zonder rokade en voorwaarts. Weer loonde zijn onorthodoxe kijk op schaken: Een kwaliteitsoffer lokte de koning van Jorit in het vrije veld en een samenwerkende vennootschap tussen dame en loper (onder andere) zorgde uiteindelijk voor mat en nog een punt voor leider Ben.

In tweede klasse was het een rustige namiddag met slechts vijf wedstrijden. Eéntje daarvan duurde geen vijf minuten: Filip Verstraete verslikte zich na drie zetten in zijn opening, verloor een loper en gaf onmiddellijk op. Erik Claessens werd zodoende de eerste vaste barbezoeker van de namiddag. In de confrontatie tussen Marc Van Gysel en Hajaji Belgacem besliste een zetverwisseling over winst voor Marc of een puntendeling. Het werd het laatste... Erik Wydaeghe stormde als een dolle stier af op de koningsstelling van Jos Reynaert. Jos kon het beest afhouden en een tegenaanval leverde hem een toren op. De rest was peanuts. Dat was het blijkbaar ook tussen Pieter Menu en Adhemar Devolder. Volgens de omstaanders had Pieter initiatief dat hij kon omzetten naar winst, meer weet ik over deze partij niet te vertellen, want de hoofdrolspelers waren verdwenen voor ik er erg in had. Bij Stijn Herreman en René Depypere was er meer spanning aanwezig. Stijn had twee stukken ingeleverd voor een toren en 2 pionnen, als ik het me nog goed herinner. Een dreigende paardvork, die er niet kwam (huh?), liet Stijn ontsnappen en stukkenruil zorgde uiteindelijk voor een logische remise.

Tot slot nog een kalender met de op handen zijde gebeurtenissen:

*5 november: 3de Bouger Bouger-festival (Info: Zie vorige week)
*12 november: Tweede ronde van de Liga
*19 november: Vierde ronde interclubs. Beide ploegen thuis. Ploeg 1 krijgt een harde noot om te kraken met St.-Amandsberg en ploeg twee mag het opnemen tegen Izegem 2.
*25 november: De niet te missen quiz van de Kortemarkse schaakclub te Zarren
*26 november: Derde ronde van de Liga

Derde ronde Interclubs

In de derde ronde van de nationale interclubs mochten de Roeselaarse ploegen op verplaatsing respectievelijk naar Aalter (Ploeg 1) en Brugge (Ploeg 2). Roeselare 1 kwam met een nipte maar welverdiende zege naar huis, terwijl Roeselare twee enkele steken liet vallen en tevreden moest zijn met een gelijkspel. Ook dit keer laat ik de verslaggeving omtrent de schaakavonturen van ons eliteteam over aan sterreporter van dienst Bert Feys:
"De verplaatsing naar Aalter beloofde een moeilijke opdracht te worden. We hadden dit jaar wel het geluk dat de broers Larmuseau niet meespeelden. Desalniettemin stond er toch een stevig blok tegenover ons. Fabio speelde een iets mindere opening, maar nadat zijn tegenstander enkele passieve zetten na elkaar speelde kwam hij toch beter in de match. Al vrij vlug werd er een remise overeengekomen. Pauwel mocht het opnieuw opnemen tegen de jeugd. Onze Torrewachter kwam al snel beter te staan, maar gaf het initiatief in een moeilijke partij weg. In de eindstelling mocht Pauwel meer dan tevreden zijn met remise. Bert lokte zijn ervaren tegenstander in de opening uit zijn comfortzone. Ons derde bord won een pionnetje, al leek dat op het eerste zicht een vergiftigde te zijn. Bert kon echter snel zijn stukken naar goede velden brengen, won een tweede pion en uiteindelijk met een leuke combinatie de partij. Op het eerste bord speelde Martijn tegen een van Belgisch grootste jeugdtalenten. Bert mocht vorig jaar al tegen hem in het stof bijten, ook nu verloor een Roeselarenaar. Martijn kwam degelijk uit de opening en had heel wat remisekansen. Die benutte hij echter niet. In tijdnood wikkelde zijn jeugdige tegenstander af naar een gewonnen eindspel. Niet getreurd, op bord twee bracht Michiel Roeselare onmiddellijk weer op voorsprong. Michiel had voortdurend het initiatief, nam rustig zijn tijd om in de zwarte stelling binnen te dringen en maakte het uiteindelijk knap af. Alle ogen waren nu gericht op good-old Bernard. Die kwam goed uit zijn geliefde opening, maar in een tactische stelling liep het toch even fout. Zijn tegenstander won een kwaliteit tegen een pion. Bernard speelde, omringd door een pak enthousiaste toeschouwers, een uitstekend eindspel. Omstreeks 19 uur stelde zijn tegenstander dan toch zelf eens remise voor waarna Bernard gekroond werd tot matchwinnaar. 2.5-3.5, een belangrijke overwinning tegen een sterke tegenstander. In de stand komen we op de tweede plaats na het sterke Waregem."

Als één van de acteurs van de schaakfilm of noem het zoals u wilt schaakdrama, dat zich zondagnamiddag afspeelde in Brugge probeer ik het gespeelde scenario door ploeg twee te reconstrueren met de verhalen die ik achteraf in de wagen hoorde. Niet zo evident als je niets kunt noteren en dan ook nog je aandacht als chauffeur op de dit keer gelukkig niet zo filerijke autoweg moet houden. Ik onderneem een bescheiden poging: Herman Ottevaere mocht het op het tweede bord opnemen tegen Giovanni Callebaut, een jonge snaak waar hij vorig jaar ook al tegen speelde en toen (makkelijk?) de baas kon. Ook dit keer liep het aanvankelijk prima voor de nestor van het Roeselaarse schaakleven. Herman kon een pion snoepen dankzij een penning en de vijandelijke koning stond algauw in zijn blootje na nog enkele krachtzetten waardoor Giovanni's verdediging gesloopt werd. Een fluitje van een cent, denk je dan? Tja, met het verstrijken van de jaren is de concentratie bij Herman ook wat verminderd en zo zorgde één knappe combinatie van zijn tegenstander met een schaakgevende dame die uiteindelijk een zuivere toren won voor een onmiddellijke opgave van Herman. Van een koude douche gesproken. Gelukkig hebben de jaren op Erik, onze vierde bordspeler minder vat. Eerlijkheidshalve moeten we toch vermelden dat hij wat hulp kreeg van rivaal Rudi, bij mijn weten nog niet onderhevig aan de toename van de levensjaren? Rudi was in een gulle bui en gaf nogal snel een stuk cadeau zonder enige vorm van compensatie. Erik nam het vroege Sinterklaasgeschenk met beide handen aan en speelde de rest van de partij rustig uit naar winst. Ondergetekende mocht een partijtje schaak spelen met Katia, geen kat(iaat)je om zonder handschoenen aan te pakken, Callebaut. In een Siciliaans gevecht was de jongedame uitstekend uit de opening gekomen en was het nauwkeurig manoeuvreren voor beide spelers om geen averij op te lopen. In het middenspel begon het complexer te worden en vergat Katia dat haar loper 'en prise' stond. Opgeven stond evenwel niet in haar woordenboek en ze vocht dapper verder. Om de druk wat te verminderen ruilde ik enkele stukken maar de spanning en de dreigingen bleven als een schaduw over de partij hangen. Met een allerlaatste geniepige aanval bracht ze haar koning in stelling en een matdreiging met behulp van haar dame hing zowaar in de lucht. Gelukkig zag ik net op tijd het gevaar en kon uiteindelijk de dames ruilen. Het vet was nu eindelijk van de soep en ik kon het volle punt naast mijn naam neerschrijven. Didier Dalschaert, onze joker op het eerste bord, mocht beslissen (samen met zijn tegenstander) over een puntendeling of over teamwinst. De Brugse joker mocht ook gezien worden en luisterde naar de naam Raf Barzeele (2041 ELO) sterk. Aanvankelijk dachten we dat de jaren vat hadden gekregen op Raf en dat hij aan het verkeerde bord was gaan plaatsnemen... Niets was minder waar: Brugge had zich versterkt met enkele Hongaren (Als ik het goed heb?) in de eerste ploeg en zo schoven de andere Bruggelinkskes door naar de andere ploegen. Didier krabde eens in zijn weelderige haardos en besloot zich niet zomaar gewonnen te geven. Het werd een beklijvende match waar beide spelers het wel ergens lieten liggen. Didier offerde al vroeg een pion en kreeg behoorlijk spel. Hij wou dan per se winnen en liet zo de kans op eeuwig schaak schieten en dat zou hem zuur opbreken. De pak ervaring en ook wel de pak meer ELO-punten zorgden ervoor dat Raf in een spannende finale het laken naar zich toe trok. Zo werd het 2-2, een uitslag die we niet hadden verwacht, maar met het 'verliezen' van deze veldslag hebben we nog lang de oorlog niet verloren...

De uitslagen van onze Roeselaarse competitie hebt u nog te goed. Hieronder wederom een bescheiden poging om wat zinnigs op uw scherm te gooien, maar eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat er enkele gaten in mijn geheugen zitten. Dat gat heb ik natuurlijk volledig aan mezelf te danken en vooral ook aan mijn ultrakorte en archi slechte wedstrijd die ik speelde tegen Ben De Cat, waardoor we lekker lang konden (ahum) analyseren. Voorbereiden tegen Ben geeft weinig zin vermits hij zowat alles uit zijn hoge hoed durft te toveren. Dit keer was hij in een Skandinavische mood. Toen ik ook nog enkele verloren zetten deed in de opening en mijn koningsstelling al in de beginfase liet slopen stond de uitslag al rap op de tabellen en kon een lange analysenamiddag beginnen. Herman hield het iets langer uit tegen die andere titelkandidaat, Kris Muylle. Stukverlies zorgde ook bij Herman voor een korte schaaknamiddag en heel wat analysepret. Didier Dalschaert mocht het opnemen tegen Francky Deketelaere in een soort Leeuwvariant. Didier verloor eerst een pion en overzag daarna een belangrijke dreiging waar hij kon kiezen uit stukverlies of mat. Onze Heulenaar verkoos het minste van de twee 'kwalen' maar ging even later toch de boot in. In de onderste regionen van het klassement vochten Jan en Guido een strijd uit op leven en dood op zoek naar hun eerste punt van het seizoen. Uiteindelijk deelden zij de punten en daar schiet geen van beiden echt veel mee op. De langste partij in eerste was die tussen Louis en Pauwel, waarvan ik enkel heb onthouden dat Louis de zege binnenhaalde...
Ook de tweedeklassers waren zaterdag van de partij. Zo won Dany nogal makkelijk van Philip. Met enkele Duvels in het bloed ontbond hij letterlijk en figuurlijk zijn duivels. Dany nam het initiatief en gaf dat niet meer af. Pion na pion verdween in zijn mandje en uiteindelijk ook het volledige punt. Ook Hubert en Salvatore speelden een 'vluggertje'. De lichte en de zware stukken werden geruild en de resterende stelling zag er wat futloos en oninteressant uit om verder te spelen. Een terechte remise dus? Brusselmans junior, volgens zijn paspoort Renaat Vanassche, gaf schaakles aan Frederique Lievens. Die laatste verloor al snel een pion in de opening en liet ook zijn loper insluiten. Met een pionvork op koning en toren werd de partij in de finale door Renaat beslist. De koningsaanval van Erik Claessens op de stelling van Pieter Menu leverde Erik een stuk op. Wanneer er nog ééntje verloren gaat, geeft Pieter ontgoocheld op. Stijn en Diederik speelden een leuke gelijkopgaande pot schaak. Op een voorzichtige schaakzet van Stijn, heeft Diederik de keus uit twee koningszetten: Eéntje is verkeerd en gaat naar mat en met de andere kan Diederik met eeuwig schaak ontkomen. Hij ziet het jammer genoeg niet en geeft op! Filip Verstraete heeft dit jaar wat last van zijn dame, de verstandhouding lijkt zoek... Ook nu weer liet hij zijn 'madame' insluiten en kon hij opgeven. Eric Wydaeghe vond dit niet erg. In de laatste match van deze speeldag nam onze man met de torenfobie René Depypere het op tegen voorzitter Jozef Reynaert. René gaf dit keer geen toren cadeau maar een paard. Hippofobie is al even dodelijk en René mocht het thuis weer eens uitleggen waarom hij verloren had...

Volgende week krijgt iedereen de kans om het beter te doen, want dan staat de zesde ronde van de Torrewachtercompetitie op het menu. Er is volgende week geen Interclub en ook geen Liga. Hoog tijd dus om eens wat reclame te maken voor iets totaal anders namelijk het derde Bouger Bouger festival.  Dit is een Roeselaars evenement waar muziek en kinderen centraal staan. Een tweedaagse in het teken van de verdraagzaamheid.  Ik hoor jullie al denken wat heeft dit met schaken te maken? Wel op dag  twee, de vijfde november gaat er een schaakzevenkamp door, iets wat we jullie natuurlijk warm aanbevelen. De rest van het gebeuren is, dat spreekt vanzelf ook de moeite! Alle info omtrent Bouger Bouger kun je vragen aan Bernard Logie of die vind je op hun officiële site en die staat hier.