Bert neemt het woord: "Met de komst van Ieper stond een belangrijke wedstrijd voor de Torrewachters op het programma. Ieper zette met Linton Donovan zijn joker in op het eerste bord waardoor de Westhoekploeg met een erg sterk team naar De Arend afzakte. Bernard rookte al na elf zetten de vredespijp en kon beneden het eerste halve puntje vieren en de Amstel Gold Race volgen. Bert won al snel in de opening twee pionnen en kon die verzilveren in een winstpunt. Giulia speelde een evenwichtige partij tegen de Ieperse voorzitter, een puntendeling was hier dan ook het logische resultaat. Robbert kreeg van meet af aan een koningsaanval op zijn dak, hij probeerde tegen te stribbelen op de damevleugel maar dat was niet echt een succes. Zijn jeugdige, maar toch al best ervaren tegenstander kon het eerste volle Ieperse punt binnenhalen. Tweede bordspeler Michiel had moeite om zijn witveldige loper in het spel te brengen. In een strategische partij profiteerde zijn rivaal met een snedige koningsaanval. Toen die doodbloedde werd remise overeengekomen. Teamwinst of -verlies lag dus in handen van ons eerste bord Martijn, die speelde tegen de sterke Linton Donovan. Aanvankelijk leek het goed te gaan en ging de match gelijk op. Na enkele uren begon de vermoeidheid toe te slaan en kreeg de Ieperling de bovenhand. Het werd alsnog 2,5-3,5 opnieuw verlies tegen de buren uit Ieper. Op de laatste speeldag staat de gezondheidswandeling naar de leiders geprogrammeerd..."
Peter neemt het woord: "Onze tweede ploeg mocht het opnemen tegen een jeugdploeg van Deinze. Stipt op tijd kwam moederkloek Nele Vanhuyse, in een ver verleden nog competitie spelend in Roeselare onder het strenge oog van wijlen Herman Ottevaere, het lokaal binnen met haar vier kinderen, de strijd kon beginnen. Renaat en Arjen waren elkaar waard in de opening die geen afscheiding bood. Met een slim truukje kon Renaat in het middenspel via een paardvork een kwaliteit snoepen, die hij kon behouden tot het eindspel. In de finale gaf de toren de doorslag tegen de vijandelijke loper, al was het nog uitkijken voor pat. 1-0 voor de 'goeie' in no time, Renaat had meer tijd op zijn klok dan aan de start van de wedstrijd en dat na 66 zetten! Ook bij Stijn ging het snel, ik laat mij niet opjagen dacht onze webmaster die al snel een stuk won en nog ééntje en tenslotte makkelijk kon mat zetten. 2-0 ! Diederik moest meer tijd spenderen om de zege binnen te halen. Ook hier een jeugdige tegenstander die sneller speelde dan zijn schaduw, na afloop had de jonge snaak 2h00 op zijn klok staan! Na een Tarraschverdediging gingen drie lichte stukken in de doos. Een penning op de vijandelijke dame leverde een zuivere loper op voor onze Torrewachter. Diederik kwam wat in tijdnood, gelukkig was het eindspel relatief eenvoudig. Met zijn extra loper sloeg hij de laatste pion op de koningsvleugel terwijl zijn koning grote kuis hield op de damevleugel. Promotie was een feit en even later ook de volle buit. Yannick, eerste bordspeler schaakt graag, vandaar wellicht dat hij altijd zo'n ellenlange partijen speelt? Hij opende agressief en stond uitstekend opgesteld met zijn stukken met hun vizier gericht op de vijandelijke koningsstelling. Hij miste echter een logische winstzet en liet de Deinzenaar terug in het spel komen. Yannick leek beter te staan met een h-pion die op promoveren stond, maar zijn rivaal dicteerde de wet met een eindeloze reeks van schaakjes. Eén schaakje was er echter teveel aan, Yannick kon de dames afruilen en hierdoor kon de h-pion promoveren en was het 4-0 een geweldige afsluiter voor ploeg twee die de laatste ronde bye is. Intussen dropte Nele haar kroost in haar bakwagen en kon ze de lange weg terug naar Deinze aanvatten..."
"Ploeg drie begon al meteen met een gelukje aan hun match, want de tegenstander van Pauwel zond zijn kat, die geen enkele kans maakte in haar wedstrijd tegen Pauwel. Pauwelke blij, zo kon hij iets doen wat hij nog veel liever doet dan schaken en dat is pinten pakken of beter gezegd pinten kappen. Ondergetekende mocht een Iepers talentje in de ogen kijken, kwam algauw enkele pionnen voor en sukkelde dan in slaap wellicht door de wijn van het middagmaal. Toen ik terug wakker werd, zag ik dat de Ieperling wat truukjes probeerde en toch probeerde het initiatief te nemen, wat hem sierde! In het eindspel ruilde hij wellicht foutief de torens waardoor het voor mij een stuk eenvoudiger werd om het af te maken. 2-0 halfweg. Fabio blunderde in de opening en verloor zo snel een kwaliteit, hij liet het niet aan zijn hart komen en ging vol in de aanval. Dat loonde want zijn overbuur kon niet rokeren en verloor een licht stuk. Fabs begon de vijandelijke koning op te jagen, maar miste dan onbegrijpelijk een mat in drie. Uiteindelijk werden de punten gedeeld op voorstel van... Fabio. Gelegenheidsspeler Jan kreeg een taaie ervaren schaker voor de kiezen. Hij verslikte zich in de opening maar kon de schade enigszins beperken en belandde in een moeilijk eindspel van paard tegen loper en een rist pionnen. Het leek alle kanten uit te gaan, het zag er eerst verloren uit en dan weer remise maar een slimme blokkade van de promotieweg met zijn paard zorgde voor een knappe winst voor Ieper. 2.5-1.5 was finaal een krappe maar verdiende zege voor Roeselare."
Gauw gauw nog enkele zinnen over het wereldkampioenschap met Nepo en Dingske. In ronde vier opende Ding op zijn Engels en kon hij een sterke pionstructuur opbouwen in het centrum. Nepo blunderde vreselijk in het middenspel, waar Ding zijn toren offerde voor een paard en zo een zekere winstweg voor zichzelf plaveide. Hiermee bracht de Chinees de tussenstand op 2-2. De vijfde partij werd er ééntje voor in de schaakgeschiedenisboeken. Het stokoude Spaans kwam op het bord, maar Nepo speelde het met een verrassende frisheid en inventiviteit dat Ding duizelde van het begin tot het bittere einde van de partij. Hij verloor heel wat tijd in de openingsfase en liep voortdurend achter de feiten aan. Kleine foutjes in het middenspel werden grotere in de beslissende fase waar een gedurfd g5 de koningstelling opblies en naar knappe winst leidde. Mooi mooi, verplichte kost om na te spelen. Ronde zes en Ding stond met zijn rug tegen de muur, hij moest eigenlijk winnen om zijn kansen gaaf te houden, tja hij deed het wel zeker! Er kwam een Londen op het bord, alleen was het niet het systeem wat Ding voor ogen had. Op zet twaalf wijkt hij af van de theorie en Nepo verliest veel tijd om een passend antwoord te vinden. Enkele pionoffers en een geactiveerde toren zetten het Chinese leger in gang op weg naar eeuwige roem. Wanneer generaal Ding een briljante eindcombinatie op het slagveld brengt, waarbij een dameoffer geforceerd naar mat leidt is de tussenstand in dit wervelende wk weer in evenwicht: 3-3! Ronde zeven en weer kwam een historische partij voorbij, maar misschien om de verkeerde reden? Ding verraste Nepo in de opening door voor het Frans te kiezen, wat een specialiteit van de Rus is. Nepo verkoos om niet in te gaan op de scherpste voortzettingen. Ding verkreeg het initiatief maar verloor hier veel tijd bij, halfweg offerde hij zelfs een kwaliteit om zijn loperpaar te activeren. Het zag er allemaal indrukwekkend en zeer kansrijk uit, alleen kwam de moedige Ding in extreme tijdnood: 8 zetten spelen in minder dan een minuut, zonder increment is haast ondoenbaar en wat te verwachten was gebeurde: Ding gaf een gewonnen partij weg door een blunder in tijdnood. 4-3 voor Nepo, maar wellicht zal de mentale schade voor Ding groter zijn dan het verliespunt? Donderdag weten we meer...
Tot slot nog dit: Enkele Torrewachters waren aanwezig op de jeugdkampioenschappen in Mechelen. Hoe Gabriël en Polina schaakten kun je hier terugvinden. Beiden kwamen ook duidelijk in beeld in het volgende filmpje.
Mario Verbanck is en blijft een onvoorspelbare speler achter het bord. Als hij zijn dagje heeft, zijn er veel spelers waarbij het angstzweet uit hun poriën gutst. Dit keer was Stijn de pineut, maar hij werkte wel een beetje mee met Mario. Meester Steven was getuige van dit alles. Veel plezier met Video 58: Mario Verbanck - Stijn Herreman.
De uitslagen van de clubcompetitie:
